Απλό και καλαίσθητο design

Στα προηγούμενα τεύχη μας, καλύψαμε το τεχνικό μέρος της εγκατάστασης λειτουργικών συστημάτων και προγραμμάτων επεξεργασίας εικόνας Ελεύθερου Λογισμικού/Λογισμικού Ανοικτού Κώδικα. Αφού, λοιπόν, “στήσαμε” τα πάντα σωστά και δωρεάν, ο art director Δημήτρης Πληβούρης μας δίνει κάποιες βασικές κατευθύνσεις ώστε να χρησιμοποιήσουμε σωστά τα καινούρια μας εργαλεία.

Όσο κι αν οι μεγαλύτερες εταιρείες απαραιτήτως απευθύνονται (συνήθως μέσω διαφημιστικής εταιρείας) σε επαγγελματίες του design για τις ιστοσελίδες τους, τα διαφημιστικά τους φυλλάδια ή και ο,τιδήποτε άλλο έντυπο ή ηλεκτρονικό, είναι αλήθεια ότι ένας μικρός ελεύθερος επαγγελματίας αναγκάζεται εκ των πραγμάτων (ελλείψει budget δηλαδή…) να αυτενεργεί, όπως και σε τόσα άλλα πράγματα, έτσι και στον σχεδιασμό του υλικού για το marketing της μικρής του επιχείρησης ή επαγγελματικής δραστηριότητας.

Σε αυτούς, λοιπόν, που λόγω ανάγκης γίνονται και designers και αναγκάζονται να μάθουν τη λειτουργία προγραμμάτων σχεδιασμού και επεξεργασίας εικόνας, η πρώτη και πιο βασική συμβουλή που δίνουμε είναι “κρατήστε τα πράγματα όσο το δυνατόν απλά και καθαρά, μην προσπαθήσετε να χρησιμοποιήσετε κάθε καινούριο κόλπο και εφέ του σχεδιαστικού προγράμματος που μαθαίνετε”. Άλλωστε, αν θέλουμε να πάρουμε παράδειγμα, δεν θα δούμε τις “καλλιτεχνίες” που κάνει “ο ξάδελφός μας που είχε ταλέντο για γραφίστας αλλά δουλεύει μπάρμαν”, αλλά θα μελετήσουμε τις διαφημιστικές καμπάνιες των μεγαλύτερων πολυεθνικών εταιρειών του κόσμου, εταιρειών με τεράστια κέρδη και αντίστοιχα τεράστια διαφημιστικά budget. Όταν αυτές οι εταιρείες επιλέγουν το απλό και πολύ καθαρό design αντί για βαριά και περίπλοκα σχέδια ώστε να περάσουν όσο πιο αποτελεσματικά γίνεται το μήνυμά τους, αυτό κάτι σημαίνει…

Αν ξεκινήσουμε από τη βασική θεωρία, κάθε πράγμα που φτιάχνουμε πρέπει να έχει τρία βασικά συστατικά: εικόνα, λογότυπο και μήνυμα. Αυτά τα τρία δεν συνυπάρχουν πάντα, αφού μήνυμα χωρίς εικόνα είναι δυνατόν να υπάρξει, όχι όμως εικόνα χωρίς μήνυμα! Ο αντικειμενικός μας στόχος είναι πάντοτε να καταφέρουμε να περάσουμε το μήνυμα στον καταναλωτή. Εάν, π.χ. θέλουμε να ανακοινώσουμε μέσω Facebook μια “εβδομάδα προσφορών” για ένα συγκεκριμένο προϊόν ή υπηρεσία, θα πρέπει να καταφέρουμε να περάσουμε αυτό ακριβώς το μήνυμα, όσο το δυνατόν πιο ξεκάθαρα, ευανάγνωστα και ελκυστικά, ακόμα και για αυτόν που δεν θα σταθεί για να μελετήσει τη δημοσίευση αλλά απλώς θα περάσει πολύ γρήγορα από πάνω της. Ο,τιδήποτε άλλο στοιχείο εκτός από το μήνυμα (π.χ. τα στοιχεία επικοινωνίας, η διεύθυνση, οι λεπτομέρειες της προσφοράς κλπ) θα πρέπει να είναι σαφώς υποδεέστερο, τόσο σε μέγεθος όσο και σε προβολή, ώστε να μην τραβάει την προσοχή από το μήνυμα.

Στο ίδιο το μήνυμα, κάνουμε πάντοτε ό,τι μπορούμε για να το κάνουμε όσο το δυνατόν πιο σύντομο και περιεκτικό, ενώ αποφεύγουμε τις υπερβολές στα χρώματα: η πρώτη μας επιλογή είναι το άσπρο και το μαύρο και από εκεί και πέρα επιλέγουμε ένα ακόμα χρώμα που ταιριάζει και με το λογότυπο της εταιρείας και της δραστηριότητάς μας. Εάν π.χ. το λογότυπό μας έχει ως βασικό χρώμα το σκούρο πράσινο, αυτό θα χρησιμοποιήσουμε και ως τρίτο χρώμα στις δημοσιεύσεις μας, στις αφίσες ή στα έντυπά μας (με την ευκαιρία, τα λογότυπα ΔΕΝ πρέπει να είναι πολύχρωμα, έως δύο χρώματα συνήθως χρησιμοποιούμε και πολύ συχνά το ένα από αυτά είναι το άσπρο-ας δούμε παραδείγματα από τα πολύ απλά και καθαρά λογότυπα των μεγαλύτερων πολυεθνικών του κόσμου).

Οι τάσεις του design τη δεκαετία που διανύουμε είναι δύο: η μια χρησιμοποιεί αρκετά την εικονογράφηση με την αισθητική των καλοσχεδιασμένων comics και χρησιμοποιείται πολύ στα νεανικά περιοδικά, ενώ στην κλασική εταιρική και προϊοντική χρήση έχει κυριαρχήσει παντού το λεγόμενο flat design, δηλαδή ο πολύ καθαρός σχεδιασμός με απλές και πολύ ευανάγνωστες γραμματοσειρές, λίγα χρώματα, μεγάλη έμφαση στο μήνυμα και απόλυτη απουσία “περικοκλάδων”. Η θεωρία πίσω από το flat design (πέρα από όποια καλλιτεχνική συζήτηση που περιλαμβάνει και το θέμα της αισθητικής), είναι το απόλυτα πρακτικό ζήτημα ότι σε έναν κόσμο όπου πλέον τα οπτικά ερεθίσματα σε μικρές και μεγάλες οθόνες είναι πάρα πολλά, ο σκοπός μας είναι να καταφέρουμε να περάσει και να καταγραφεί το μήνυμά μας στον εγκέφαλο του θεατή ο οποίος δεν ρίχνει παραπάνω από μια ματιά του ενός δευτερολέπτου στην οθόνη με το μήνυμά μας.

“Συνταγή” για τέλειο flat design και επιτυχημένο marketing δεν μπορεί να υπάρξει, όμως, ειδικά ο ερασιτέχνης, ας έχει στο μυαλό του κάποιες βασικές αρχές και κατευθύνσεις για να ξεκινήσει και να πειραματίζεται:

-όσο το δυνατόν πιο σύντομο και περιεκτικό μήνυμα

-απλή και πολύ ευανάγνωστη γραμματοσειρά (της οικογενείας sans serif, δηλαδή κάτι παρόμοιο με Arial/Helvetica και όχι γραμματοσειρές serif τύπου Times New Roman που είναι κατάλληλες μόνο για βιβλία)

-λίγα χρώματα, με βασικά το άσπρο και το μαύρο

-καθόλου παράξενα εφέ (ντεγκραντέ, σκιές στα γράμματα, τρισδιάστατα τύπου bevel/emboss κ.λπ.)

-όχι παράξενα ξεγυρίσματα, όχι παράξενα εφέ και “κόλπα” στις φωτογραφίες

-αν δεν έχουμε καλή φωτογραφία, καλύτερα να μην έχουμε καθόλου φωτογραφία παρά να έχουμε μια θολή και κακοφωτισμένη

-τίποτα δευτερεύον να μην τραβάει την προσοχή από το βασικό μήνυμα

-όταν θέλουμε να πάρουμε παράδειγμα και έμπνευση, δεν κοιτάμε τί κάνει ο ερασιτέχνης ανταγωνιστής μας αλλά μελετάμε αντιγράφουμε το στυλ των μεγάλων εταιρειών παγκοσμίου φήμης!

 

Κλείνουμε με την επισήμανση ότι, όσο κι αν είναι έξω από τις δυνατότητες μιας πολύ μικρής επιχείρησης ή ενός μικρού ελεύθερου επαγγελματία η μόνιμη συνεργασία με κάποια διαφημιστική εταιρεία ή δημιουργικό γραφείο, δεν θα ήταν κακή ιδέα να ζητηθεί η βοήθεια ενός επαγγελματία του design έστω για μια και μοναδική φορά, ώστε να σχεδιαστεί ένα σωστό λογότυπο, ένα καλό header και ένα color scheme για την ιστοσελίδα της επιχείρησης, καθώς και δυο-τρεις πρότυπες καταχωρήσεις (π.χ. για περιοδικό, για facebook και για έντυπο φυλλάδιο) τις οποίες έπειτα θα χρησιμοποιούμε ως template αντικαθιστώντας το περιεχόμενο αλλά χρησιμοποιώντας τα χρώματα, τις γραμματοσειρές και τηρώντας τις ίδιες βασικές αρχές σχεδιασμού.