Γάτα Περσίας: Πολυτέλεια τυλιγμένη με γούνα

Μία από τις πιο γνωστές και δημοφιλείς φυλές γάτας στην Ελλάδα, παραμένει εδώ και πολλές δεκαετίες η περσική, η οποία γοητεύει με το σαφώς ξεχωριστό παρουσιαστικό της. Ο Σπύρος Κοττώρης μας παρουσιάζει δύο πανέμορφες γάτες Περσίας, τον Άλεξ και τη Μυρτώ.

Η περσική γάτα είναι από τις πιο δημοφιλείς φυλές παγκοσμίως και είναι και μια από τις αρχαιότερες στον κόσμο, αφού δείγμα τους έχει καταγραφεί σε τύμβους από το 1684 π.Χ. Στην Ευρώπη ήλθαν από την Περσία με τα καραβάνια που έφερναν μπαχαρικά, υφάσματα και πολύτιμα δώρα και η άφιξή της καταγράφεται στη Γαλλία, στην Αγγλία και στην Ιταλία κάπου στον 17ο αιώνα, οπότε και ξεκίνησε η πρώτη εκτροφή στην Ευρώπη, ενώ κάπου στο 1800 πέρασε και στην Αμερική.

Είναι γάτες με πολύ ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που δεν μοιάζουν με καμία άλλη φυλή. Το τρίχωμά τους είναι πολύ ξεχωριστό: είναι διπλό, με υπομανδύα και εξωτερικό τρίχωμα, πολύ μακρύ και με μεταξένια υφή. Επίσης, η μορφολογία τους είναι ιδιαίτερη: έχουν πολύ μεγάλο κεφάλι με πολύ κοντά αυτάκια που στέκονται μακριά, τα μάτια τους είναι μεγάλα, στρογγυλά και τοποθετημένα μακριά στο πρόσωπο, η μύτη είναι κοντή και τοποθετημένη ανάμεσα στα μάτια, ενώ υπάρχει ένα μικρό βαθούλωμα ανάμεσα στα μάτια και κάτω από το καμπυλωτό μέτωπο.

Είναι αρκετά βαριά τα χαρακτηριστικά της, είναι αυτό που λέμε “κόμπακτ” γάτα με κοντά πόδια και κοντή ουρά, πολύ πιο κοντή από το μήκος της ράχης. Το τρίχωμά της χρειάζεται τακτική περιποίηση με βούρτσισμα τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα και μπάνιο μια φορά το μήνα, ενώ καθημερινή περιποίηση χρειάζονται τα μάτια τα οποία πρέπει να τα διατηρούμε πάντοτε καθαρά.

Ο χαρακτήρας της περσικής γάτας είναι εξαιρετικός, είναι μια πολύ ήρεμη γάτα που τα πάει πάρα πολύ καλά με τα παιδιά. Ακόμα κι αν κάποιο παιδί μέσα στον ενθουσιασμό της ηλικίας του ενοχλήσει τη γάτα, η περσική αποκλείεται ποτέ να βγάλει νύχια και να γρατζουνίσει ή να δαγκώσει. Επίσης, λόγω της κατασκευής της με τα κοντά πόδια δεν είναι από τις γάτες που θα πηδήσουν σε ένα τραπέζι ή θα κρεμαστούν από τις κουρτίνες, προτιμούν να κυκλοφορούν στο έδαφος και άρα δεν προκαλούν καμία αναστάτωση στο σπίτι. Σημαντικό είναι το γεγονός ότι οι γάτες αυτές μπορούν να συμβιώσουν πολύ καλά με άλλα κατοικίδια και τα πάνε πάρα πολύ καλά με τα σκυλιά που μπορεί να ζουν στο ίδιο σπίτι, χωρίς ποτέ να εμφανίσουν επιθετική συμπεριφορά για κανέναν λόγο. Όμως, είναι γάτες που θα πρέπει να τις κρατάμε μέσα στο σπίτι, δεν είναι γάτες για να κυκλοφορούν ελεύθερες έξω γιατί δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν μια απειλή από έναν αδέσποτο σκύλο ή μια γάτα του δρόμου, ενώ κυκλοφορώντας έξω μπορεί να κολλήσει οποιαδήποτε ασθένεια από μια άλλη μη εμβολιασμένη γάτα.

Από άποψης προβλημάτων υγείας, η περσική γάτα έχει μια κληρονομική ευαισθησία στα πολυκυστικά νεφρά, όμως στην σωστή και οργανωμένη εκτροφή χρησιμοποιούνται πάντοτε γάτες που έχουν περάσει από εξετάσεις DNA για τα πολυκυστικά νεφρά, ώστε να μην υπάρχει ο κίνδυνος να κληροδοτηθεί η ασθένεια σε επόμενες γενεές.

Τα τελευταία χρόνια η περσική γάτα έχει γίνει ακόμα πιο γνωστή στη χώρα μας, όσο ανεβαίνει συνολικά και το επίπεδο ενημέρωσης των γατόφιλων. Πριν 20 ή 30 χρόνια, όποιος έβλεπε μια λευκή φουντωτή γάτα, θεωρούσε αυτομάτως ότι είναι περσική. Όμως η περσική δεν ορίζεται μόνο από το τρίχωμά της αλλά έχει ιδιαίτερα μορφολογικά χαρακτηριστικά, ενώ δεν είναι μόνο λευκή: υπάρχουν μονόχρωμες, δίχρωμες, τρίχρωμες, ταρταρούγες, ραβδωτές, υπάρχουν και με χρωματιστά άκρα όπως είναι οι σιαμέζες, άρα οι χρωματικές παραλλαγές είναι αρκετές. Στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια γίνεται προσπάθεια να γίνει σοβαρή εκτροφή με πολύ καλές γάτες από καλές γραμμές αίματος που έρχονται από το εξωτερικό, οπότε το μέλλον της φυλής στη χώρα μας αναμένεται ακόμα καλύτερο όσο περνούν τα χρόνια.