Η γρίπη της γάτας

Τους κρύους μήνες του χειμώνα, η γάτα κινδυνεύει από αυτό που ονομάζουμε “γρίπη της γάτας”, δηλαδή από λοιμώδη νόσο της ανώτερης αναπνευστικής οδού. Ο κτηνίατρος Δημήτρης Κυριαζόπουλος μας περιγράφει τα συμπτώματα που θα πρέπει να μας οδηγήσουν αμέσως να αναζητήσουμε ιατρική φροντίδα για τη γάτα μας.

Το χειμώνα, λόγω κακών καιρικών συνθηκών, οι ανεμβολίαστες γάτες που ζουν εκτός σπιτιού, αλλά και αυτές που ζουν μέσα κι έξω από το σπίτι (και είναι επίσης ανεμβολίαστες) έχουν μεγάλες πιθανότητες να προσβληθούν από τη νόσο της ανώτερης αναπνευστικής οδού ή “γρίππη της γάτας”. Οι συχνότεροι αιτιολογικοί παράγοντες της νόσου είναι ο ερπητοϊός-1 (FHV), ο καλυκοϊός (FCV) ενώ αρκετές φορές εμπλέκονται τα βακτήρια Chlamydophila felis και Bordetella bronchiseptica, αφού, στην πράξη, στις πιο πολλές περιπτώσεις διαπιστώνονται μικτές μολύνσεις.

Η νόσος είναι πιο σοβαρή στα γατάκια και στα ανοσοκατεσταλμένα ενήλικα. Η κλινική εικόνα χαρακτηρίζεται από λήθαργο, πυρετό, ανορεξία, οφθαλμικό και ρινικό έκκριμα, φτέρνισμα, επιπεφυκίτιδα, έλκη στη στοματική κοιλότητα και σιελόρροια.

Ο FHV ενίοτε προκαλεί ελκώδη δερματίτιδα του προσώπου και κυρίως του ακρορρινίου και δενδριτική κερατίτιδα (παθογνωμική του FHV).

O FCV προκαλεί συνήθως στοματικά και κυρίως γλωσσικά έλκη.

Η Bordetella bronchiseptica προκαλεί πυρετό αλλά και οφθαλμικά και ρινικά συμπτώματα.

H Chlamydophila felis προκαλεί επιπεφυκίτιδα, χύμωση του επιπεφυκότα, ρινικό έκκριμα και φτέρνισμα.

 

Η αντιμετώπιση

Η αντιμετώπιση των διαταραχών σε υγρά και ηλεκτρολύτες γίνεται με χρήση ενδοφλέβιων ορών. Από εκεί και πέρα, για να ξεκινήσουμε να υποστηρίζουμε διατροφικά ένα άρρωστο ζώο χρησιμοποιούμε τροφές όσο το δυνατόν ελκυστικές, ρευστοποιημένες και σε κατάλληλη θερμοκρασία. Εάν το ζώο ακόμα και έτσι αρνείται την τροφή, αναγκαζόμαστε να τοποθετήσουμε ρινοοισοφαγικό καθετήρα ώστε να χορηγούμε έτσι την απαραίτητη τροφή. Επίσης, καθαρίζουμε και απομακρύνουμε τα οφθαλμικά και ρινικά εκκρίματα χρησιμοποιώντας φυσιολογικό ορό.

Η φαρμακευτική αγωγή περιλαμβάνει αντιιικά φάρμακα, αντιβιοτικά ευρέως φάσματος (κλινδαμυκίνη και δοξυκυκλίνη διαπερνούν ικανοποιητικά τον βλεννογόνο των ρινικών κογχών), μή στεροειδή αντιφλεγμονώδη (αναλγητικά και αντιπυρετικά) καθώς και κάποια βλεννολυτικά και κάποια διεγερτικά της όρεξης που μπορεί να βοηθήσουν στην φυσιολογική λήψη τροφής.

 

Η πρόληψη

Εάν θέλουμε να προστατέψουμε τη γάτα μας από τη συγκεκριμένη νόσο (ειδικά εάν αυτή κυκλοφορεί και έξω από το σπίτι τους χειμερινούς μήνες) η λύση είναι ο σωστός και σχολαστικός εμβολιασμός. Οι εμβολιασμοί ξεκινούν την 8η ή την 9η εβδομάδα ζωής και επαναλαμβάνονται 2 ή 3 φορές ανά 3-4 εβδομάδες, ενώ μετά την ολοκλήρωση των αρχικών εμβολιασμών ο αναμνηστικός εμβολιασμός γίνεται έπειτα μιά φορά κάθε χρόνο.