Ινδικό χοιρίδιο: Ένα χαριτωμένο και διασκεδαστικό pet

Το ινδικό χοιρίδιο δεν είναι βέβαια ούτε ινδικό, ούτε χοιρίδιο: είναι ένα τρωκτικό που μας έρχεται από τη Νότια Αμερική και γνωρίζει όλο και μεγαλύτερη δημοφιλία στην Ευρώπη ως pet, όπως μας εξηγεί η Γιάννα Χριστούλη.

Πριν πέντε χρόνια ξεκίνησα να ψάχνω ένα ζωάκι που δεν θα ήταν ούτε σκύλος ούτε γάτα, και διαβάζοντας διάφορα στο ίντερνετ κατέληξα στο ινδικό χοιρίδιο. Αγόρασα δύο από αυτά, αφού είχα διαβάσει ότι τα ινδικά χοιρίδια δεν πρέπει να είναι μεμονωμένα αλλά να ζουν σε ομάδες τουλάχιστον δύο και περισσοτέρων. Έτσι, σιγά σιγά ξεκίνησα να ασχολούμαι και να ενημερώνομαι από ομάδες και σχετικές σελίδες από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Στο μεταξύ, χωρίς να γνωρίζω πολλά στην αρχή, είχα ένα αρσενικό και ένα θηλυκό τα οποία δυστυχώς ζευγάρωσαν (δυστυχώς γιατί η εγκυμοσύνη στα ινδικά χοιρίδια είναι δύσκολη) και έτσι βρέθηκα με άλλα τρία, σύνολο πέντε. Από τις ομάδες στο ίντερνετ είδα ότι υπήρχαν πολλά ανεπιθύμητα ινδικά χοιρίδια οπότε υιοθέτησα και άλλα και βρέθηκα να έχω κάποια στιγμή επτά ινδικά χοιρίδια στο σπίτι μου, κάτι που δεν ήταν και τόσο εύκολο από άποψης χρόνου.

Η καθημερινότητά τους σου τρώει αρκετό χρόνο γιατί πρέπει να ξεκινήσεις να ασχολείσαι, να τους βάλεις το νερό τους, το χόρτο για να φάνε, την ξηρά τροφή τους, τουλάχιστον δύο φορές μέσα στην εβδομάδα πρέπει να καθαρίσεις τον χώρο στέγασής τους,

Τα ινδικά χοιρίδια δεν είναι ζώα που θα σε δουν και θα έλθουν κοντά σου, είναι μάλλον φοβικά ζώα, όμως όσο ασχολείσαι μαζί τους τόσο σε συνηθίζουν και αρχίζουν να αντιδρούν καλύτερα. Σιγά σιγά θα φτάσεις στο σημείο να σε αναγνωρίζουν και να έρχονται αμέσως κοντά σου μόλις μπεις στον χώρο τους, απλώς δεν είναι ζώα που θα δείξουν ενθουσιασμό για τον άνθρωπο όπως θα έκανε ένας σκύλος. Μπορείς να τα πιάσεις και να τα κρατήσεις πάνω σου αφού δεν είναι ζώα που δαγκώνουν. Έχουν ήσυχο χαρακτήρα και αυτό τα κάνει αξιαγάπητα, μπορείς να παίζεις μαζί τους, να τα κρατάς στην αγκαλιά σου, μετά να τα αφήνεις κάτω και να έρχονται πάλι σε εσένα. Τους αρέσει να τα αφήνεις ελεύθερα να περπατούν και να εξερευνούν τον χώρο, απλώς χρειάζονται την εξοικείωση με τον άνθρωπο και το περιβάλλον, γιατί από τη φύση τους είναι ζώα-θηράματα οπότε σε άγνωστο περιβάλλον ή όταν δουν άγνωστο άνθρωπο η πρώτη τους αντίδραση είναι να τρέξουν να κρυφτούν. Σε εσένα, όμως, που είσαι ο ιδιοκτήτης και σε γνωρίζουν, δεν θα κρυφτούν αλλά θα μείνουν έξω και θα σε αφήσουν να τα πιάσεις και να παίξεις μαζί τους, οπότε στην ουσία αυτή είναι η ανταμοιβή σου ως καλός ιδιοκτήτης.

Τους αρέσει να είναι μέσα στον οικογενειακό χώρο, να ακούν τη φασαρία και να ζουν μαζί με την οικογένεια. Δεν τους αρέσει να μένουν μόνα τους και θα γίνουν αντικοινωνικά εάν τα αφήνεις απομονωμένα σε άλλον χώρο. Ούτε είναι και ζώα που μπορείς να τα αφήσεις για ένα ολόκληρο σαββατοκύριακο μόνα τους, χρειάζεται η ανθρώπινη παρουσία έστω και για λίγο κάθε μέρα. Επειδή είναι ζώα που κρύβουν τα συμπτώματα από τις ασθένειές τους, θα πρέπει ο ιδιοκτήτης να φροντίζει καθημερινά να τους καθαρίζει τα μάτια και να βεβαιώνεται ότι δεν υπάρχει κάτι περίεργο στο σώμα τους ή στην όρεξη και στη συμπεριφορά τους, ενώ κάθε εβδομάδα θα πρέπει να τα ζυγίζει, να τους κόβει τα νύχια και να τους κάνει έναν πιο προσεκτικό έλεγχο στο σώμα τους.

Στην Ελλάδα υπάρχει αρκετός κόσμος που ασχολείται με τα ινδικά χοιρίδια και τα τελευταία χρόνια η τάση είναι σαφώς ανοδική. Πριν πέντε χρόνια ήδη είχαν ξεκινήσει κάποιες ομάδες στο ίντερνετ και σήμερα έχουμε μαζευτεί στο Guinea Pigs of Greece το οποίο αριθμεί πάνω από 1000 μέλη. Αν υπολογίσουμε ότι ο καθένας έχει τουλάχιστον δύο ή τρία ινδικά χοιρίδια, μιλάμε για πάνω από 3000 ινδικά χοιρίδια στη δική μας ομάδα μόνο, στα χέρια συνειδητοποιημένων και καλά ενημερωμένων ιδιοκτητών που οργανώνουν τακτικές συναντήσεις σε διάφορα μέρη και φροντίζουν να ανταλλάσσουν απόψεις και εμπειρίες, ώστε να γίνονται όλο και καλύτεροι και να ενημερώνουν με τη σειρά τους όλο και πιο πολλούς νέους ενδιαφερόμενους.