Κτηνιατρική πληροφορία μέσω Internet

Αρκετοί ιδιοκτήτες ζώων χρησιμοποιούν το Ίντερνετ ως πηγή κτηνιατρικών πληροφοριών προκειμένου να βοηθήσουν το ζώο τους σε μια δύσκολη κατάσταση.

Η κτηνίατρος Ασπασία Οικονομοπούλου αξιολογεί τις πηγές πληροφοριών και δίνει κάποιες κατευθύνσεις για τη σωστή τους αξιοποίηση.

Η αναζήτηση ιατρικών πληροφοριών από το Ίντερνετ είναι κάτι αρκετά συνηθισμένο στις μέρες μας, αφού είναι η πιο εύκολη και γρήγορη λύση για να μάθουμε περισσότερα για κάτι που μας ταλαιπωρεί, εμάς τους ίδιους ή τους οικείους μας. Όμως, όταν ο ασθενής είναι άνθρωπος, σχεδόν πάντα αισθανόμαστε την υποχρέωση να απευθυνθούμε και σε έναν γιατρό για να είμαστε σίγουροι, οπότε χρησιμοποιούμε το Ίντερνετ πιο πολύ ως συμπληρωματική πηγή πληροφοριών. Όμως, όταν πρόκειται για ένα ζώο, αρκετοί είναι αυτοί που προσπαθούν να κάνουν ιντερνετική διάγνωση και θεραπεία, θέλοντας να αποφύγουν το κόστος μιας επίσκεψης στον κτηνίατρο.

Υπό την όλο και αυξανόμενη πίεση της οικονομικής κρίσης, μια τέτοια επιλογή είναι απολύτως κατανοητή, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι είναι και σωστή. Οι λόγοι δεν είναι ούτε “συνδικαλιστικοί” ούτε και τυπικοί, αλλά είναι απολύτως ουσιαστικοί, αφού είναι πάρα πολύ σημαντικό να καταλάβει κανείς ότι ένας ζωντανός οργανισμός είναι ένα πολύ σύνθετο και πολυπαραμετρικό σύστημα που απαιτεί την φυσική παρουσία και την επιστημονική γνώση ενός γιατρού προκειμένου να διαγνωστεί σωστά. Απλό παράδειγμα: εάν υποθέσουμε ότι η γάτα μας κάνει εμετό κι εμείς ανοίγουμε το Ίντερνετ και χτυπάμε στην αναζήτηση “γάτα-εμετός”, το αποτέλεσμα είναι περισσότερα από 100.000 διαφορετικά αποτελέσματα για μια αναζήτηση που δεν οδηγεί πουθενά παρά μόνο στην επίσκεψη στον κτηνίατρο, αφού ο εμετός είναι σύμπτωμα που παρουσιάζεται σχεδόν στο 50% της παθολογίας της γάτας. Για να το πούμε πιο απλά, ο εμετός δεν είναι η ίδια η ασθένεια αλλά μόνο το σύμπτωμα, το οποίο μπορεί να κρύβει οποιαδήποτε από τις πολλές και πολύ διαφορετικές μεταξύ τους αιτίες που το προκαλούν. Εάν εμείς με τυχαία γιατροσόφια καταφέρουμε μετά από 2-3 μέρες να σταματήσει ο εμετός, αυτό δεν σημαίνει ότι θεραπεύσαμε τη γάτα μας αλλά ίσως ότι απλώς σκεπάσαμε προσωρινά ένα σοβαρότερο πρόβλημα που θα εμφανιστεί τις επόμενες ημέρες.

Αυτός είναι και ο λόγος που οι κτηνίατροι αποφεύγουν να κάνουν διάγνωση από το τηλέφωνο, ειδικά σε άγνωστα ζώα τα οποία δεν έχουν περάσει ποτέ από το ιατρείο τους. Η εκτίμηση της κλινικής εικόνας ενός ζώου μπορεί να γίνει μόνο από κοντά, αφού ο ιδιοκτήτης του ζώου δεν έχει την εμπειρία και τη γνώση ώστε να διακρίνει και να περιγράψει σωστά κάθε κρίσιμη λεπτομέρεια. Αντιθέτως, ο κτηνίατρος, αφού κάνει ο ίδιος διά ζώσης την εξέταση και τη διάγνωση, μπορεί έπειτα να δώσει στον ιδιοκτήτη του ζώου κάποιες πηγές αξιόπιστων πληροφοριών από το Ίντερνετ για περαιτέρω ενημέρωση ως προς το συγκεκριμένο πρόβλημα που αντιμετωπίζει το ζώο του.

 

Πρώτες βοήθειες

Μοναδική εξαίρεση σε όλα αυτά είναι οι καταστάσεις έκτακτης ανάγκης και οι πρώτες βοήθειες που θα πρέπει να δώσουμε σε ένα ζώο το οποίο τραυματίστηκε, δηλητηριάστηκε ή αντιμετωπίζει κάποιο άλλο άμεσο πρόβλημα υγείας. Εκεί, οι πληροφορίες από το Ίντερνετ μπορεί να αποδειχθούν σωτήριες, αρκεί φυσικά να προέρχονται από κάποια αξιόπιστη πηγή και όχι από κάποιο σχόλιο στο facebook. Για παράδειγμα, ο αμερικανικός Ερυθρός Σταυρός έχει φτιάξει ένα application για smartphones με το οποίο ενημερώνει τους ιδιοκτήτες ζώων για τις πρώτες βοήθειες σε ένα κατοικίδιο, δίνοντας σωστές, αξιόπιστες και ξεκάθαρες οδηγίες για τη στιγμή που θα χρειαστούν. Αντίστοιχα, υπάρχουν οδηγίες πρώτων βοηθειών και σε απλή μορφή εάν κάποιος δεν θέλει να εγκαταστήσει μια εφαρμογή στο κινητό του, από διάφορες πηγές και σε διάφορες γλώσσες. Απλώς, το σημαντικό σε όλα αυτά είναι η αξιοπιστία της πηγής: πάντοτε επιλέγουμε πληροφορίες που προέρχονται από κτηνιατρικούς συλλόγους, κρατικούς φορείς ή κτηνιατρικές κλινικές ή οποιαδήποτε άλλη πηγή υπό την επιμέλεια κτηνιάτρου. Μια φιλοζωική οργάνωση, μια λέσχη φίλων συγκεκριμένης ράτσας ή ένα group στο facebook ή οποιαδήποτε παρόμοια πηγή ΔΕΝ είναι αξιόπιστη εάν το αντίστοιχο κείμενο δεν φέρει την υπογραφή κάποιου κτηνιάτρου.

 

Facebook

Μιλώντας για το facebook, ας τονίσουμε ότι ειδικά αυτό χρειάζεται μεγάλη προσοχή ως πηγή κτηνιατρικής πληροφορίας. Ο κάθε φιλόζωος έχει άποψη και δεν διστάζει να τη γράψει με ύφος ειδικού, π.χ. για την ωτίτιδα ή τον εμετό, πολλές φορές μάλιστα αναφέροντας και συγκεκριμένα φάρμακα και παράλληλα κακοχαρακτηρίζοντας τον κτηνίατρο που έχει εξετάσει το ζώο. Εννοείται ότι το να παίρνει κανείς από τα σχόλια του facebook ιατρικές και κτηνιατρικές πληροφορίες και, ακόμα χειρότερα, φαρμακευτική αγωγή, είναι εξίσου γελοίο και επί της ουσίας απαράδεκτο, όπως οι γιαγιάδες στο χωριό που ρωτάνε την ξαδέλφη τους “τί χάπια σου έχει δώσει ο γιατρός για την πίεση” για να πάρουν κι αυτές τα ίδια…