Διάσωση νεογέννητης γάτας

Τί πρέπει να κάνουμε ώστε να διασώσουμε ένα νεογέννητο γατάκι που έτυχε να βρούμε μακριά από τη μητέρα του; Ο κτηνίατρος Κώστας Γαβράς μας δίνει τις βασικές οδηγίες για τις πρώτες 40 ημέρες στη ζωή της γάτας.

Δυστυχώς είναι αρκετά συνηθισμένο φαινόμενο να βρίσκει κανείς εγκαταλελειμμένα νεογέννητα γατάκια σε αυλές, κήπους ή πάρκα, ειδικά την άνοιξη και το καλοκαίρι, την εποχή που γεννούν οι γάτες. Σχεδόν πάντα έχουν βρεθεί μακριά από τη μητέρα τους από ανθρώπινη παρέμβαση, από κάποιον που θέλησε να τα ξεφορτωθεί αφήνοντάς τα κάπου μακριά από το σπίτι του. Αυτά τα γατάκια, δυστυχώς, έχουν ελάχιστες έως μηδενικές πιθανότητες επιβίωσης, αφού είναι άσιτα, αφυδατωμένα και πάσχουν από σύνδρομα λοιμώξεων, ιώσεων και παρασιτώσεων. Μόνα τους, δεν θα καταφέρουν να επιβιώσουν χωρίς την άμεση και ουσιαστική παρέμβασή μας, η οποία απαιτεί χρόνο και υπομονή. Εάν αποφασίσουμε να διασώσουμε ένα τέτοιο γατάκι, θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι όσο πιο μικρό είναι, τόσο περισσότερη περιποίηση θα χρειαστεί.

Κανονικά, σε αυτή την ηλικία, το γατάκι θα έπρεπε να τρέφεται με το μητρικό γάλα από το οποίο θα έπαιρνε θρέψη, ενυδάτωση αλλά και τα απαραίτητα αντισώματα. Εμείς θα πρέπει να αγοράσουμε υποκατάστατο μητρικού γάλακτος σε σκόνη και να ξεκινήσουμε τη σίτιση με μπιμπερό, προσέχοντας να δίνουμε μικρές ποσότητες σε τακτά χρονικά διαστήματα (ιδανικά κάθε 2-3 ώρες).  Όμως, δεν αρκεί μόνο η σίτιση, αφού θα πρέπει να δώσουμε μεγάλη προσοχή στις ιώσεις του αναπνευστικού και των βλεννογόνων του στόματος και των οφθαλμών, αλλά και των παρασιτώσεων του εντέρου. Εάν το γατάκι παρουσιάζει καταρροή με έντονο ρινικό ή και οφθαλμικό έκκριμα ή αν εμφανίζει συνεχή διάρροια, απαιτείται μια επίσκεψη στον κτηνίατρο ο οποίος θα χορηγήσει την κατάλληλη αγωγή πριν το πρόβλημα προχωρήσει περισσότερο. Ειδικά το επίμονο οφθαλμικό έκκριμα θα πρέπει να είναι σημάδι ανησυχίας και να αντιμετωπίζεται έγκαιρα, διότι η ίωση μπορεί να οδηγήσει ακόμα και στην απώλεια του ματιού αν αφεθεί χωρίς ιατρική αντιμετώπιση με αντιβιοτικά και οφθαλμικές σταγόνες ή αλοιφές. Αντίστοιχα, μια επίμονη διάρροια μπορεί να υποδηλώνει ύπαρξη παρασίτων του εντέρου που επίσης αντιμετωπίζονται με αντιδιαρροϊκή και αντιπαρασιτική αγωγή που θα μας δώσει ο κτηνίατρος. Παράλληλα με τα ενδοπαράσιτα θα πρέπει να αντιμετωπιστούν και τα εξωπαράσιτα, με κάποιο ειδικό σκεύασμα που ψεκάζεται εξωτερικά και απωθεί τους ψύλλους. Όλα αυτά απαιτούν αρκετή προσοχή από την πλευρά μας σε ένα γατάκι που δεν έχει τραφεί με μητρικό γάλα και άρα δεν έχει πάρει την επίκτητη και φυσική ανοσία της μητέρας του μέσα από τα αντισώματα που θα έπρεπε να λάβει. Όλα αυτά, όμως, ισχύουν μέχρι να φτάσουμε σε ηλικία εμβολιασμού, γιατί, έπειτα, ακολουθώντας το πρόγραμμα των εμβολιασμών, η γάτα μπορεί να ζήσει μια φυσιολογική ζωή χωρίς προβλήματα.

Συνοψίζοντας: ένα γατάκι σε βρεφική ηλικία (από μερικών ημερών μέχρι και να κλείσει τον πρώτο μήνα της ζωής του), χρειάζεται την φροντίδα μας σε τέσσερις τομείς: τροφή και ενυδάτωση, ζέστη, αντιμετώπιση των ιώσεων και αντιμετώπιση των παρασιτώσεων. Η πορεία του και η τελική του επιβίωση θα εξαρτηθεί σίγουρα από την ηλικία του και την αρχική κατάσταση στην οποία το βρήκαμε. Τις πρώτες ημέρες, είναι κρίσιμη η επιθυμία του για σίτιση και η σταδιακή αύξηση της κινητικότητάς του. Εάν έχει όλο και αυξανόμενη όρεξη και προσλαμβάνει κανονικά την τροφή του, ελπίζουμε ότι σιγά σιγά θα αναπτυχθεί κανονικά, ώστε μετά από 30-40 μέρες να πούμε πλέον ότι ξεπέρασε το κρίσιμο διάστημα και θα ζήσει μια κανονική ζωή.