Pet Shop σε περίοδο κρίσης

Ακούγεται οξύμωρο να ξεκινάει κάποιος μια νέα επιχειρηματική δραστηριότητα ακριβώςGJ9Y9974 στην καρδιά της οικονομικής κρίσης, όμως εάν η κίνηση γίνει προσεκτικά και μελετημένα, έχει αρκετές πιθανότητες να επιτύχει, όπως μας εξηγεί ο Λάμπρος Μάντης.

Το κατάστημά μας άνοιξε αρχές Δεκεμβρίου του 2014. Ήταν μια μελετημένη κίνηση που αποφασίστηκε αφού ψάξαμε καλά την αγορά στην περιοχή αυτή (στον Γέρακα). Καταγράψαμε κάποια στοιχεία, κάναμε ένα πλάνο, είδαμε πού πάσχει η αγορά στη συγκεκριμένη περιοχή και συνειδητοποιήσαμε ότι έπρεπε να δώσουμε μεγάλο βάρος στην εξυπηρέτηση πελατών. Βρήκαμε τον χώρο για το μαγαζί και αρπάξαμε αμέσως την ευκαιρία χωρίς δεύτερη σκέψη, ούτως ώστε να δημιουργήσουμε κάτι διαφορετικό και κάτι που χρειαζόταν η τοπική αγορά. Η περιοχή έχει πολλούς σκύλους και πολλές γάτες, όμως τα καταστήματα της περιοχής υστερούσαν στη συνεργασία τους με τον πελάτη και στην αποδοτικότητα.
Εγώ, προσωπικά, αλλιώς είχα ξεκινήσει την επαγγελματική μου ζωή: έχω πτυχίο στην Ψυχολογία και μεταπτυχιακό στη Στρατηγική Διαχείριση Ανθρώπινου Δυναμικού, δούλεψα λίγο σε μεγάλες εταιρείες, όμως διαπίστωσα ότι λόγω της γενικότερης κατάστασης δεν δημιουργούνται ευκαιρίες για νέους ανθρώπους, ενώ οι απαιτήσεις είναι πολλές φορές παράλογες. Έτσι, αφού είδα ότι δεν είναι εύκολη η επαγγελματική αποκατάσταση, αποφασίσαμε με την οικογένειά μου να δημιουργήσουμε μόνοι μας την ευκαιρία και τη δυνατότητα να έχουμε δουλειά, και γιατί όχι, στο μέλλον να προκύψουν θέσεις εργασίας και για άλλους. Για την ώρα έχουμε έναν υπάλληλο μέσω προγραμμάτων του ΟΑΕΔ, είχαμε και έναν δεύτερο στην αρχή, δυστυχώς όμως το κράτος δεν είναι σωστό στις υποχρεώσεις του απέναντί μας και μας καθυστερεί πάρα πολύ κάποιες πληρωμές που μας είναι απαραίτητες για να κινούμαστε. Έτσι, ένα καινούριο μαγαζί δεν έχει τη δυνατότητα να πληρώνει εξ’ ολοκλήρου τις αμοιβές δύο υπαλλήλων, οπότε αναγκαστήκαμε να μείνουμε μόνο με έναν υπάλληλο. Δεν ήταν καθόλου εύκολο γιατί σε αυτούς τους καιρούς όλοι θέλουν να έχουν δουλειά και είναι ιδιαίτερα δυσάρεστο κάποιος να χάνει τη δουλειά του, όμως αυτό ήταν κάτι πάνω και πέρα από τις δυνατότητές μας. Μας έχει μείνει ένας υπάλληλος που η σύμβασή του μέσω ΟΑΕΔ λήγει σε δύο μήνες, εδώ και έναν χρόνο έχουμε κάνει τα χαρτιά, αλλά ακόμα δεν έχουμε πάρει τα χρήματα… Τα πράγματα είναι δύσκολα για τους υπαλλήλους, γιατί κατά τα άλλα η επιχείρηση είναι οικογενειακή. Οι γονείς μου δεν είχαν καμία σχέση ούτε με το χώρο ούτε με το εμπόριο, απλώς ήμασταν πάντοτε φιλόζωοι, είχαμε κατοικίδια και γνωρίζαμε τη δουλειά από την πλευρά του πελάτη. Ξεκινήσαμε έχοντας κάνει καλή έρευνα αλλά χωρίς να έχουμε άμεση εμπειρία από τη δουλειά. Ευτυχώς οι υπάλληλοί μας γνώριζαν τη δουλειά γιατί δούλευαν σε άλλο petshop πριν έλθουν σε εμάς και αυτό μας βοήθησε στα πρώτα μας βήματα.
Είμαστε σε μια δύσκολη εποχή με τα δεδομένα να αλλάζουν διαρκώς, ακόμα και στον ένα χρόνο που υπάρχει η επιχείρησή μας έχουν αλλάξει πολλά. Κανείς δεν προέβλεπε πριν ένα χρόνο ότι θα πάμε σε capital controls και αυτό μας δημιουργεί πολύ μεγάλο πρόβλημα, επειδή οι περισσότερες από τις εταιρείες που μας προμηθεύουν, ζητούν μετρητά. Μόνο κάποιες πολύ μεγάλες δέχονται πληρωμή μέσω τράπεζας, οι υπόλοιπες σπάνε την παραγγελία σε μικρότερες και ζητάνε πληρωμή σε μετρητό που δεν είναι πάντα εύκολο να το μαζέψεις, όταν ο πελάτης μας πληρώνει με κάρτα. Ευτυχώς είμαστε μικρό μαγαζί και δεν έχουμε μεγάλα ανοίγματα, δεν χρειάζεται να κάνουμε παραγγελίες 2 ή 3.000 ευρώ για να γεμίσουμε τα ράφια μας, μπορούμε με μικρές παραγγελίες να φέρνουμε συνέχεια μικρές ποσότητες από όποιο είδος κοντεύει να εξαντληθεί, οπότε καταφέρνουμε να κινούμαστε. Μέχρι τώρα, η πορεία μας είναι σε γενικές γραμμές ανοδική. Στην αρχή ξεκινήσαμε με ελάχιστη κίνηση, όμως μέσα στους πρώτους έξι μήνες εκτοξεύτηκε ο τζίρος μας, όταν μας γνώρισε ο κόσμος της περιοχής και μας αγκάλιασε αφού διαπίστωσε ότι έχουμε να του προσφέρουμε αυτό που του έλειπε, δηλαδή μια πιο προσωπική σχέση και έναν σεβασμό στο ζώο τους, που το θεωρούμε κανονικό μέλος της οικογένειας του κάθε πελάτη.
Μια απόφαση που είχαμε πάρει από την αρχή είναι να μην έχουμε ζώα για πώληση στο κατάστημά μας. Ήμασταν κάθετα αντίθετοι με το να έχουμε ζώα κλεισμένα σε κλουβιά, τόσο για λόγους υγιεινής όσο και γιατί δεν μας άρεσε η εικόνα των «φυλακισμένων» ζώων που προσφέρονται για πώληση. Είναι φιλοσοφία μας να σεβόμαστε τα ζώα και να τα αντιμετωπίζουμε σαν ανθρώπους, οπότε κάτι που δεν θα κάναμε σε έναν άνθρωπο δεν θέλουμε να το κάνουμε σε ένα ζώο. Έτσι, έχουμε έναν καθαρό χώρο που δεν μυρίζει καθόλου, γιατί επιπλέον δεν έχουμε και τροφές ανοικτές στο μαγαζί μας. Ακόμα και τις χύμα τροφές, τις συσκευάζουμε μόνοι μας σε πλαστικές συσκευασίες του ενός ή των δύο κιλών, έτσι ώστε να είναι όλα σφραγισμένα, άοσμα και καθαρά.
Από το τέλος του 2014 που ανοίξαμε μέχρι το τέλος του 2015 που βρισκόμαστε τώρα, η αγορά έχει αλλάξει πολύ. Εμείς ξεκινήσαμε με πολλές εταιρείες, παρέχοντας μια πολύ ευρεία γκάμα επιλογών στον πελάτη μας. Στο πρώτο τρίμηνο της λειτουργίας μας, δίναμε αρκετές ποσότητες από τις πολύ ακριβές τροφές, όμως σήμερα αυτό το κοινό έχει μειωθεί. Οι πελάτες μας αναζητούν τις πιο φθηνές τροφές και η χύμα κινείται πάρα πολύ τώρα τελευταία. Ήταν μια δοκιμή που κάναμε, προσφέροντας και τη φθηνή επιλογή παράλληλα με τις ακριβές, οπότε σήμερα έχουμε το κοινό μας για τις ακριβές τροφές και ένα άλλο κοινό για τις φθηνές. Αυτή τη στιγμή, η χύμα τροφή πρέπει να καλύπτει περίπου το 30-35% των ποσοτήτων τροφής που πουλάμε, με ανθρώπους που παίρνουν είτε ολόκληρο τσουβάλι είτε μικρές συσκευασίες όπως τις φτιάχνουμε μόνοι μας. Το υπόλοιπο 65-70% είναι λίγο από όλα: κάποιοι παίρνουν τις πολύ ακριβές τροφές, περίπου το 15% του συνόλου, οπότε το υπόλοιπο μοιράζεται σε όλες τις υπόλοιπες της μεσαίας κατηγορίας.
Για το 2016 εύχομαι να αλλάξει λίγο το τοπίο στην οικονομία, όσο κι αν αυτό είναι δύσκολο. Ο κόσμος μας δείχνει τη συμπαράστασή του ως μικρή επιχείρηση και αποδέχεται το γεγονός ότι αποκτά προσωπική σχέση μαζί μας απολαμβάνοντας την εξυπηρέτησή που του παρέχουμε. Αυτό που θα θέλαμε και από τις μεγαλύτερες εταιρείες είναι να μας στηρίξουν λίγο περισσότερο όλους εμάς τους μικρούς καταστηματάρχες που δεν είμαστε λίγοι, είμαστε πάρα πολλοί σε όλη την Ελλάδα. Θα έπρεπε να δίνουν τις ίδιες ευκαιρίες σε όλους μας, αντί να δίνουν μεγάλες εκπτώσεις στις αλυσίδες καταστημάτων και μικρότερες σε εμάς τους μεμονωμένους. Όλοι είμαστε αλυσίδα στην αγορά, όσο περισσότερο δουλεύουμε, τόσο περισσότερο προωθούνται και τα δικά τους προϊόντα, τα οποία πολλές φορές είναι εξαιρετικής ποιότητας, όμως λόγω της πολύ μικρής έκπτωσης που μας δίνουν, εμείς για οικονομικούς καθαρά λόγους δεν έχουμε τη δυνατότητα να βάλουμε μεγάλες παραγγελίες και να τα προωθήσουμε σωστά στους πελάτες μας. Κατά τα άλλα, όμως, το πιο σημαντικό από όλα είναι να αλλάξει η ψυχολογία της αγοράς, γιατί μόνο έτσι θα κινηθούμε όλοι μας καλύτερα.