Αναπηρικά αμαξίδια για σκυλούς

0 Comments

GJ9Y8834Η οικονομική κρίση αναγκάζει εκ των πραγμάτων τους ανθρώπους να αναζητούν νέες επαγγελματικές διεξόδους και να κατεβάζουν καινούριες ιδέες επιχειρηματικότητας. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι ο Βασίλης Τζιγκούρας, ένας υδραυλικός του οποίου η αγάπη για τα ζώα τον οδήγησε προς μια νέα επαγγελματική πορεία.

Ξεκίνησα πριν 7-8 μήνες φτιάχνοντας πειραματικά ένα αμαξίδιο, είχα δει κάποια βίντεο στο youtube και θέλησα να δοκιμάσω να φτιάξω κάτι, στην αρχή έτσι απλά για δοκιμή και πειραματισμό. Μετά την πρώτη δοκιμή δίσταζα να προχωρήσω περισσότερο, όμως κάποιοι φίλοι με παρότρυναν να συνεχίσω, όπου έπρεπε πρώτα να βρω κάποιον σκύλο για να δοκιμάσω στην πράξη τις ιδέες μου. Βρέθηκε ένας σκύλος 15 ετών, γέρικος, με μυελοπάθεια, για τον οποίο έφτιαξα το πρώτο μου αμαξίδιο και πέτυχε! Ο σκύλος βγήκε την πρώτη του βόλτα, εγώ όμως είχα δει μια λεπτομέρεια που έπρεπε να διορθώσω, κάτι δεν μου άρεσε, έστω κι αν ο σκύλος βγήκε βόλτα κανονικά και χωρίς κανένα πρόβλημα. Το αποσυναρμολόγησα και το ξανάφτιαξα με τις βελτιώσεις που είχα στο μυαλό μου και έγινε πλέον τέλειο, ο σκύλος άρχισε να κυκλοφορεί κανονικά και να πηγαίνει τις βόλτες του. Από εκεί και πέρα, προχώρησα με μεγαλύτερη σιγουριά και άρχισαν όλο και περισσότεροι να ενδιαφέρονται για τις κατασκευές μου. Έφτιαξα και μια σελίδα στο facebook που σήμερα αριθμεί περισσότερα από 4.500 μέλη και μέσα από την ομάδα άρχισαν να βγαίνουν όλο και περισσότερα αιτήματα για βοήθεια. Έφτασα να σκέφτομαι να παρατήσω εντελώς το επάγγελμά μου (υδραυλικός εδώ και 20 χρόνια) για να προλαβαίνω να ασχολούμαι μόνο με τα αμαξίδια. Αγαπάω πάρα πολύ τα ζώα, τον εαυτό μου πάντοτε τον θυμάμαι με ζώα σε όλη μου τη ζωή, οπότε ήταν πολύ φυσικό να διαλέξω αυτή την κατεύθυνση. Όλη αυτή η διαδικασία δεν ήταν μιά σκέψη για επιχειρηματική δραστηριότητα, στην αρχή ξεκίνησα εντελώς εθελοντικά, τα πρώτα 4-5 αμαξίδια τα έφτιαξα εντελώς δωρεάν, τα χάρισα, δεδομένου ότι θεωρούσα ότι είμαι ακόμα σε πειραματικό στάδιο και τελειοποιώ τις κατασκευές μου. Και στη συνέχεια όμως, χρεώνω μόνο τα υλικά και κάποια λίγα λειτουργικά έξοδα, ίσα ίσα να μένουν κάποια χρήματα να πληρώνεται και κανένας λογαριασμός, δεν είναι στον χαρακτήρα μου να προσπαθήσω να πλουτίσω, μπορώ να βολευτώ και με λίγα. Για τη συνέχεια, σίγουρα θα υπάρξει κάποια ανάπτυξη, θα έλθει σιγά σιγά, και θα έλθει από μόνη της, χωρίς πίεση και προσπάθεια, όμως δεν φαντάζομαι ότι όλο αυτό θα μεγαλώσει πάρα πολύ, ότι θα γίνω ο σούπερ επιχειρηματίας. Δυστυχώς, και λέω δυστυχώς από την άποψη της ζωοφιλίας, υπάρχει αρκετά μεγάλη ζήτηση στην Ελλάδα γιατί υπάρχουν πάρα πολλά κακοποιημένα, χτυπημένα, ανάπηρα ζώα. Εγώ ξεκίνησα με πολύ αγάπη, με πολύ μεράκι, μου αρέσει πάρα πολύ να ασχολούμαι με τα ζώα. Αγαπώ πολύ τα ανήμπορα, αδύναμα, ταλαιπωρημένα ζώα και όλο αυτό βγαίνει και στη δουλειά αυτή, γιατί την κάνω με την ψυχή μου.
Αυτό που κάνω δεν είναι μοναδικό, σίγουρα μπορεί να δοκιμάσει και κάποιος άλλος να αντιγράψει την ιδέα-αν το κάνει, θα του πω “μπράβο” γιατί το αποτέλεσμα μετράει και το αποτέλεσμα σε αυτή την περίπτωση είναι να περπατήσει ένα ζωάκι. Όμως, αν δεν το κάνει με αγάπη και με ψυχή, καλύτερα ας μην το κάνει καθόλου. Αυτή δεν είναι μια δουλειά που γίνεται με σκοπό το κέρδος, ούτε είναι και κάτι που το ξεκινάς αψήφιστα γιατί αν δεν το κάνεις σωστά μπορεί να τραυματιστεί κάποιο ζωάκι. Πρέπει να έχεις πραγματική αγάπη για τα ζώα και πραγματικό πάθος για να το κάνεις σωστά.

Share :-
Categories: