“Ειδικές αποστολές” μεταφοράς κατοικίδιων

0 Comments

Εάν συνοδεύεσαι από τον τετράποδο φίλο σου και σηκώσεις το χέρι για να σταματήσεις ένα κλασικό κίτρινο ταξί, παίζεις με τα ποσοστά: κάποιοι οδηγοί θα σταματήσουν για να σεGJ8Y0405 εξυπηρετήσουν, κάποιοι άλλοι θα γυρίσουν το κεφάλι από την άλλη πλευρά και θα φύγουν. Ο Νίκος Πανούτσος και ο Κωνσταντίνος Γιαλός, είναι δύο επαγγελματίες που εξυπηρετούν, όχι μόνο τέτοιες απλές περιπτώσεις μεταφοράς, αλλά και κάθε είδους “ειδική αποστολή” σχετική με μικρά και μεγάλα ζώα.

Ήταν πραγματικά μια μεγάλη χαρά να γνωρίσουμε από κοντά και να συνομιλήσουμε, τόσο με τον Νίκο Πανούτσο (www.pettaxi.gr) όσο και με τον Κωνσταντίνο Γιαλό (www.skylos-taxi.gr), και αυτό γιατί είναι ολοφάνερο, ότι και οι δυο τους είναι άνθρωποι που έχουν αφιερώσει ένα μεγάλο μέρος της ζωής τους στα ζώα. Δεν είναι οι ψυχροί επαγγελματίες που απλώς διέκριναν μια ευκαιρία να βγάλουν χρήματα από μια καινούρια αγορά, αλλά είναι άνθρωποι που ξεκίνησαν με αφορμή την αγάπη τους για τα ζώα, τη διάθεση προσφοράς και το επιχειρηματικό σκέλος της δουλειάς ακολούθησε. Χαρακτηριστικό των υπηρεσιών που προσφέρουν, είναι ότι δεν περιορίζονται μόνο στα εύκολα, δηλαδή στην απλή μεταφορά μιας γάτας ή ενός μικρόσωμου σκύλου μαζί με τον ιδιοκτήτη του (κάτι που, ούτως ή άλλως, γίνεται και με το απλό, κίτρινο ταξί εάν δεν έχει αντίρρηση ο οδηγός του), αλλά αναλαμβάνουν κάθε είδους δύσκολη αποστολή, λύνοντας προβλήματα που δεν θα είχαν άλλη λύση, όπως π.χ. η μεταφορά μεγαλόσωμων σκύλων έως και μεταφορές τραυματισμένων ή άρρωστων ζώων προς τον κτηνίατρο ή το νοσοκομείο. Και οι δύο τονίζουν ότι, όσο άρρωστος ή τραυματισμένος και αν είναι ένας σκύλος, δεν θα αρνηθούν καμία μεταφορά, ούτε και θα φοβηθούν μήπως λερωθεί το αυτοκίνητο ή μήπως καθυστερήσει η κούρσα. Θα κάνουν τη δουλειά τους κι έπειτα θα αναλάβουν να καθαρίσουν και πάλι το χώρο τους ώστε να υποδεχθούν τον επόμενο “πελάτη” τους τηρώντας απαρέγκλιτα τους όρους υγιεινής και ασφάλειας.
Νίκος Η ιδέα μου ήρθε πριν 14-15 χρόνια, μάλλον δεν ήρθε ακριβώς σε εμένα, ήταν μια κυρία που λεγόταν Κατερίνα Παρασκευοπούλου και μου είπε: “υπάρχουν στην Αμερική, γιατί να μην το κάνεις και εσύ”. Εγώ, με το απλό ταξί, έπαιρνα κατοικίδια, απλά δεν είχα συνειδητοποιήσει ότι μπορώ να το εξελίξω έτσι. Από τότε οργανώθηκα, έλαβα γνώσεις εκπαιδευτή σκύλων, και σιγά σιγά απέκτησα, εκτός από το ένα, το κανονικό κίτρινο ταξί, άλλα δύο βαν ενταγμένα σε μια εταιρεία μεταφοράς μικρών ζώων. Το pet taxi είναι μια ανάγκη στην οποία υπήρχε κενό και την καλύπτουμε: για τον κτηνίατρο, τον εκτροφέα, την πανσιόν, τον φυσικοθεραπευτή σκύλων και συνοδών, κάνουμε και ταξίδια εκτός Αθηνών πάρα πολύ συχνά. Παράξενα ζωάκια έχουμε μεταφέρει πολλά: έχουμε πάρει Ποιμενικό Καυκάσου, τον Μπόρις που τότε ήταν 126 κιλά και Πρωταθλητής Ευρώπης. Έχω πάρει πιθηκάκια και έχω μεταφέρει ακόμα και λιονταράκι, από ένα τσίρκο που είχε έρθει και το πήγαμε για κάποιες εξετάσεις στον γιατρό. Έμοιαζε σε μεγάλη γάτα αλλά ήταν μωρό, μου θύμιζε λύγκα, που είχαμε πιο παλιά στη Βόρεια Ελλάδα και τώρα υπάρχει μόνο στην Αλβανία. Από άλλα παράξενα, έχουμε μεταφέρει περίεργες χελώνες, διάφορα τρωκτικά, όμως όλα αυτά είναι τα πιο εύκολα στη μεταφορά γιατί είναι πάντα σε κλουβί – αυτά που είναι πιο δύσκολα είναι τα σκυλιά, γιατί μπορεί να μην έχουν λάβει τη σωστή κοινωνικοποίηση και να παρουσιάζουν δυσκολίες στο θέμα της μεταφοράς και της επαφής με τον άνθρωπο. Κάποιες φορές μάλιστα, ορισμένα σκυλιά είναι και αγοραφοβικά. Η δουλειά με το pet taxi είναι διασκεδαστική, και τυχαίνουν πάρα πολλά ευχάριστα αλλά και περίεργα πράγματα. Έχει τύχει να μπει μέσα ο σκυλάκος, που πολλές φορές αντιμετωπίζει και δυσκολία στο ανέβασμα και να μη θέλει να αποχωριστεί τα οικεία του πρόσωπα. Στο τέλος όμως να περνάει τόσο καλά που να μη θέλει να βγει. Ή να βλέπει πχ τη θάλασσα, όπως μας έχει τύχει μια περίπτωση, να θέλει να πέσει μέσα να κολυμπήσει κι εμείς να κάνουμε αγώνα να το βγάλουμε. Τελικά, βουτήξαμε και και εμείς και κολυμπήσαμε όλοι μαζί. Το αφεντικό του σκύλου, σε πρώτη φάση είχε παγώσει λίγο, αλλά μετά του άρεσε και το κολύμπι και όλη η διασκέδαση. Οι κανόνες καθαριότητας και υγιεινής τηρούνται απαρέγκλιτα, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα από τρίχες και ακαθαρσίες, ό,τι κι αν συμβεί με το σκυλάκι ή το γατάκι που μεταφέρουμε. Καθαρίζουμε με ατμό, ψεκάζουμε, αρωματίζουμε και στόχος μας είναι να γινόμαστε διαρκώς όλο και καλύτεροι.

Κωνσταντίνος Μεγάλωσα σε χωριό. Ο πατέρας μου ήταν σαμαράς και είχαμε μονίμως άλογα στο σπίτι. Μου άρεσαν πάντα οι γάτες αλλά τελικά δέθηκα περισσότερο με τους σκύλους. Ξεκίνησα να δουλεύω με ένα κανονικό ταξί, αλλά αρκετά συχνά έβλεπα στο δρόμο χτυπημένους σκύλους και μεγάλα σκυλιά που τα είχαν γυναίκες οι οποίες δεν μπορούσαν να τα πάνε στον κτηνίατρο. Κάπως έτσι αποφάσισα να φτιάξω αυτό το αυτοκίνητο, ακριβώς για να εξυπηρετηθεί ο κόσμος. Να μπορούν να μεταφέρονται μεγάλα σκυλιά ή και δύο με τρία μαζί. Όλο αυτό για μένα ήταν ένα όνειρο! Στην αρχή πίστευα ότι δεν ήμουν κατάλληλος για κάτι τέτοιο, όμως στην πορεία μπήκα στο ρόλο και άρχισα να σκέφτομαι κι εγώ όπως ένας σκύλος. Τώρα πια, τα πάω πάρα πολύ καλά, δεν μου έχει συμβεί κάτι άσχημο π.χ. να με δαγκώσει ένα σκυλί ή να έχω κάποιο πρόβλημα, έχω πολλή άνεση και το χαίρομαι. Δεν έχω σκεφτεί ποτέ να μην πάω μια κούρσα επειδή κοιμάμαι ή επειδή είμαι κουρασμένος, δεν το έχω κάνει και δεν θα το κάνω ποτέ. Τα αδέσποτα για μένα πάντα προηγούνται. Σε μια κούρσα, αν δω χτυπημένο ζώο, σταματάω πάντα για να βοηθήσω. Θέλω να προσφέρω πάρα πολύ, ειδικά σε ότι αφορά τα αδέσποτα. Αν ένα σκυλί είναι χτυπημένο από ένα αυτοκίνητο και δεν μπορώ να το πιάσω προκειμένου να το μεταφέρω, είμαι εξοπλισμένος με ένα σπρέι που το κοιμίζει οπότε βγάζω το ειδικό φορείο στο οποίο δένεται ο τραυματισμένος σκύλος και έτσι μπορώ να το μεταφέρω πιο εύκολα στον κτηνίατρο. Το τελευταίο σκυλί που βρήκα χτυπημένο ήταν στην Αμφιθέας, ένα βράδυ και το πήγα στο νοσοκομείο. Τα χρήματα για να γίνει καλά ήταν αρκετά, αλλά φυσικά τα ανέλαβαν οι γιατροί, εγώ απλά έβαλα 50 ευρώ στην εισαγωγή που έγινε και τα υπόλοιπα τα έκαναν εκείνοι. Λόγω της γνωριμίας που έχω με πάρα πολλούς γιατρούς, μπορώ να πάω και να τους πω “βρήκα ένα σκυλί ή μια γάτα που χρειάζεται βοήθεια”, και να βοηθήσουν. Φυσικά, αυτό δεν συμβαίνει συνέχεια, όμως εάν ακουστεί κάτι, αν με πάρει κάποιος και μου πει “Κωνσταντίνε, εκεί υπάρχει ένα σκυλί που έχει ανάγκη”, θα πάω. Το έχω πει και θα το κάνω.

Share :-
Categories: