Η διάσωση των νεοσσών

0 Comments

Η Καίτη Αλευρά, Υπεύθυνη Εθελοντών του Συλλόγου Προστασίας και Περίθαλψης ΆγριαςGJ9Y1547 copy  Ζωής ΑΝΙΜΑ, μας δίνει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες που θα χρειαστούμε, ώστε να διασώσουμε ένα νεαρό πουλάκι – νεοσσό, εφόσον το βρούμε έξω από τη φωλιά του και σε κατάσταση όπου κινδυνεύει η ζωή του.

Είναι μια εποχή που οι νεοσσοί αρχίζουν να εκκολάπτονται, οπότε αρκετοί από αυτούς πηδούν από τις φωλιές και πέφτουν στο έδαφος. Τί κάνουμε, εάν βρούμε ένα πολύ μικρό πουλάκι, έναν νεοσσό, μακριά από τη φωλιά του; Το πρώτο και πιο σημαντικό βήμα είναι να βρούμε ένα χαρτόκουτο και να βάλουμε μέσα το νεοσσό. Ακούγεται πολύ απλό, όμως είναι αυτό που θα σώσει τη ζωή του πουλιού. Δεν το κρατάμε στα χέρια μας, δεν το δείχνουμε στα παιδιά μας, δεν το αφήνουμε στο σπίτι μας κοντά στη γάτα ή στον σκύλο μας, απλώς το βάζουμε σε ένα χαρτονένιο κουτί μαζί με λίγο χαρτί κουζίνας στο εσωτερικό και το απομονώνουμε εκεί με ασφάλεια.
Επόμενο βήμα είναι να προσπαθήσουμε να το αναγνωρίσουμε, να δούμε δηλαδή με τί μοιάζει το πουλάκι αυτό, πριν επικοινωνήσουμε με την ΑΝΙΜΑ ή με κάποιο άλλο κέντρο περίθαλψης, έτσι ώστε να μπορούμε να δώσουμε όσο το δυνατόν πιο καλή περιγραφή στους ανθρώπους με τους οποίους θα μιλήσουμε από το τηλέφωνο. Σε αρκετές περιπτώσεις, οι νεοσσοί πρέπει να μείνουν στο σημείο που τους βρήκαμε, αφού οι γονείς τους είναι κάπου εκεί κοντά και θα τους φροντίσουν. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι οι κουκουβάγιες, εάν τις βρούμε το βράδυ. Οι γονείς τους απομακρύνονται τις νυχτερινές ώρες για να φέρουν φαγητό στα μωρά, κι αυτά μπορεί να έχουν περιπλανηθεί γύρω από τη φωλιά τους. Δεν πρέπει να τα περισυλλέξουμε και να τα μεταφέρουμε αλλού, αφού κάπου εκεί κοντά είναι οι γονείς και σε λίγη ώρα θα γυρίσουν να ταΐσουν τα μωρά τους. Το ίδιο ισχύει και με τους γλάρους: τα μικρά γλαράκια θα ξαναβρούν τους γονείς τους σύντομα, οπότε εμείς δεν πρέπει να επέμβουμε. Στην περίπτωση όμως που βρούμε μικρά κοτσύφια, σπουργιτάκια και παρόμοια μικρά και αδύναμα πουλάκια που έχουν πέσει από τις φωλιές τους, θα πρέπει να τα μαζέψουμε και έπειτα να δούμε τί θα τα κάνουμε, σύμφωνα βέβαια πάντα και με τις οδηγίες των ειδικών. Ένας τρόπος να τα βοηθήσουμε είναι να τα βάλουμε σε ένα μισάνοιχτο κουτί, σε κάποιο προστατευμένο σημείο στην αυλή ή στο μπαλκόνι μας, στο οποίο δεν θα έχουν πρόσβαση γάτες, σκυλιά και άλλα αρπακτικά πτηνά. Θα πρέπει να τα παρακολουθούμε διακριτικά -μέσα από τις κλειστές κουρτίνες του παραθύρου μας – για μερικές ημέρες, όσο θα έρχονται οι γονείς τους να τα ταΐζουν, μέχρι να μεγαλώσουν και να δυναμώσουν αρκετά ώστε να πετάξουν μόνα τους. Εάν διαπιστώσουμε ότι δεν είναι κοντά οι γονείς, το πουλάκι θα χρειαστεί βοήθεια για να μεγαλώσει: είτε πρέπει να έλθει εδώ στην ΑΝΙΜΑ, όπου ταΐζουμε και μεγαλώνουμε κάθε χρόνο πάρα πολλούς νεοσσούς, είτε θα πρέπει κανείς να προσπαθήσει να το ταΐσει μόνος του στο σπίτι.
Η διαδικασία αυτή μπορεί να είναι πολύ εύκολη ή πολύ δύσκολη ανά περίπτωση: εύκολη, εάν το συγκεκριμένο πουλάκι ανοίγει από μόνο του το στόμα και δέχεται την τροφή, δύσκολη, όμως, εάν το πουλάκι αρνείται να συνεργαστεί, γιατί τότε θα πρέπει να προσπαθήσει κανείς πολύ απαλά να ανοίξει το στόμα του νεοσσού για να του βάλει μέσα την τροφή.
Οι νεοσσοί θέλουν μια μικρή μπουκιά τροφής ανά μισή ώρα περίπου, ανάλογα και με την ηλικία τους. Το πιο εύκολο που μπορεί να δώσει κανείς είναι το ασπράδι από ένα σφιχτά βρασμένο αυγό: παίρνουμε μόνο το ασπράδι και το βάζουμε σε μια απλή ιατρική σύριγγα (χωρίς τη βελόνα). Πιέζοντας το έμβολο της σύριγγας, το ασπράδι βγαίνει από το στόμιο σαν ένα άσπρο ημιστερεό σκουληκάκι, το οποίο και βάζουμε απευθείας στο στόμα του πουλιού. Νερό δεν χρειάζεται, άλλωστε οι γονείς τους δεν τους φέρνουν νερό για να πιούν όσο είναι στη φωλιά. Η υγρασία που υπάρχει μέσα στο ασπράδι ή μέσα σε όποια άλλη τροφή, είναι αρκετή, απλώς στις πολύ ζεστές ημέρες του καλοκαιριού μπορούμε να στάξουμε μια-δυό σταγόνες νερό στα ρουθούνια του πουλιού για να προσφέρουμε λίγη παραπάνω υγρασία.
Εδώ στην ΑΝΙΜΑ μεγαλώνουμε εκατοντάδες νεοσσούς κάθε χρόνο: τουλάχιστον 200-300 κοτσύφια, πάρα πολλά σπουργιτάκια, καρακάξες, ακόμα και αρπακτικά, όπως μπούφο, βραχοκιρκίνεζο, γερακίνα, και γύπα έχουμε μεγαλώσει. Πέρα από τα πτηνά, μας φέρνουν και θηλαστικά, αφού μπορεί κανείς να βρει σκαλίζοντας τον κήπο του μωρά από σκαντζόχοιρο ή από λαγό. Πάντα προτιμάμε να τα μεγαλώνουν οι γονείς τους, όμως κι αυτά τα μεγαλώνουμε εάν τα μωρά έχουν μείνει μόνα τους.
Οι νεοσσοί μένουν μαζί μας μέχρι να μεγαλώσουν αρκετά και να μπορούν να επανενταχθούν από μόνα τους στο περιβάλλον. Μπορεί να μείνουν στην ΑΝΙΜΑ για μια-δυο εβδομάδες, κι έπειτα απελευθερώνονται στον αντίστοιχο χώρο που πρέπει να επανενταχθεί το κάθε είδος. Εάν πρόκειται για κάποιο αρπακτικό, θα το αφήσουμε στην περιοχή που μας λένε οι ορνιθολόγοι ότι υπάρχουν αυτά τα είδη. Τα σπουργίτια και τα άλλα μικρόπουλα τα αφήνουμε σε περιοχές που ξέρουμε ότι δεν κυκλοφορούν πολλές γάτες και ζουν κι άλλα πουλιά του ιδίου είδους, ώστε να ακολουθήσουν μιμούμενα τα μεγαλύτερα και να επανενταχθούν όσο το δυνατόν καλύτερα. Αυτό, μάλιστα, το προσέχουμε κυρίως για τα χελιδόνια γιατί σε αυτά είναι πολύ σημαντική η επανένταξη στην ομάδα.
Τα γραφεία της ΑΝΙΜΑ βρίσκονται στην Αθήνα (Μενελάου 134 στην Καλλιθέα), όμως έχουμε συνεργάτες και εθελοντές σε όλη την Ελλάδα για να βοηθήσουν σε κάθε περίπτωση. Εάν κάποιος βρει έναν νεοσσό ή ένα τραυματισμένο άγριο ζώο σε οποιοδήποτε μέρος της Ελλάδας, ας μας καλέσει στο 210 9510075 για να δώσουμε οδηγίες από το τηλέφωνο ή να τον παραπέμψουμε στον κοντινότερο εθελοντή-συνεργάτη μας για οποιαδήποτε περαιτέρω βοήθεια χρειαστεί.

Share :-
Categories: