Νέος κτηνίατρος εν έτει 2015

0 Comments

GJ9Y0794Η Ασπασία Οικονομοπούλου είναι μια νέα κτηνίατρος που μας εξηγεί με ποια κριτήρια αποφάσισε να ξεκινήσει μια καινούρια επαγγελματική προσπάθεια στην Ελλάδα σε μια δύσκολη περίοδο για επενδύσεις και νέες δραστηριότητες.

Όταν τελείωνα τη σχολή της Κτηνιατρικής, ήταν ακόμα περίοδος προ κρίσης, οπότε οι προοπτικές ήταν λίγο διαφορετικές. Ήθελα να κάνω εξειδίκευση και είχα στο μυαλό μου να προσπαθήσω να φέρω στην Ελλάδα κάτι που δεν υπήρχε. Όσο ήμουν φοιτήτρια, ανέπτυξα μεγάλη αγάπη και ιδιαίτερο κτηνιατρικό ενδιαφέρον σε οτιδήποτε σχετικό με τα άλογα, οπότε σε συνδυασμό και με τη σκέψη να προσπαθήσω να ξεχωρίσω σε σχέση με τους πιό πολλούς κτηνιάτρους, σκέφτηκα να κάνω εξειδίκευση πάνω σε αυτό. Με τα δεδομένα της Ελλάδας, η εξειδίκευση σε ένα συγκεκριμένο ζώο ήταν κάτι αρκετά ισχυρό για την επαγγελματική εξέλιξη, όμως όταν βρέθηκα στο εξωτερικό (στη Σκωτία), διαπίστωσα ότι κάτι τέτοιο δεν ήταν καθόλου ασυνήθιστο, το αντίθετο μάλιστα: υπήρχαν ειδικότητες για κάθε ζώο, υπήρχε για παράδειγμα δερματολόγος για άλογα, υπήρχε ορθοπεδικός, οφθαλμίατρος, όσες ειδικότητες υπάρχουν στην Ιατρική υπήρχαν για κάθε ξεχωριστό ζώο. Εγώ αποφάσισα να ασχοληθώ με την αναπαραγωγή των αλόγων, αφού πρώτα πέρασα από διάφορες επιλογές και εξέτασα τί από όλα θα ταίριαζε καλύτερα στις επιθυμίες μου, τις εμπειρίες μου αλλά και τον χαρακτήρα μου.
Έμεινα στη Σκωτία τρία χρόνια και σήμερα είμαι με το δικό μου κτηνιατρείο στο Πικέρμι. Πώς βρέθηκα εδώ; Το ζήτημα ήταν πολυπαραγοντικό, αφού ήταν συνδυασμός προσωπικών και οικογενειακών λόγων που με έφεραν πίσω στην Ελλάδα, σε συνδυασμό και με το γεγονός ότι τελικά τα πράγματα στο εξωτερικό δεν είναι απαραιτήτως τόσο ιδανικά πλασμένα για όλους όπως φανταζόμαστε συχνά. Η Ελλάδα μου άρεσε πολύ και ήθελα να ζήσω εδώ, οπότε διερεύνησα τις δυνατότητές μου να ανοίξω το δικό μου κτηνιατρείο, αφού αυτό είναι μονόδρομος πλέον για την επαγγελματική αποκατάσταση. Δεν υπάρχει απορρόφηση ούτε στον δημόσιο τομέα, ούτε σε μεγάλες κτηνοτροφικές μονάδες, ούτε υπάρχουν πολλές δουλειές για κτηνιάτρους, οπότε αναγκαστικά καταλήγεις στο ιδιωτικό επάγγελμα. Στο Πικέρμι βρέθηκα μετά από πολύ χρόνο έρευνας και πολύ ψάξιμο, αφού ήθελα μιά περιοχή που να έχει όντως ανάγκη από κτηνίατρο, να έχει πρόσβαση από Αττική Οδό και Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, ενώ αναζητούσα συγκεκριμένα τετραγωγικά μέτρα ώστε να χωράνε όλα αυτά που είχα στο μυαλό μου προκειμένου να προσφέρω σωστές υπηρεσίες στους πελάτες μου, οπότε υπήρχε και η παράμετρος του κόστους του χώρου που θα έβρισκα. Ξεκίνησα το κτηνιατρείο τον Αύγουστο του 2015 και πραγματικά όποιος περνούσε απέξω το έβρισκε λίγο αστείο να στήνει κάποιος μια καινούρια επιχείρηση εν μέσω capital controls και της γενικότερης οικονομικής κατάστασης στην οποία βρισκόμαστε. Εγώ όμως μέσα μου πάντα πίστευα ότι η κάθε κρίση προσφέρει και τις μεγαλύτερες ευκαιρίες. Εγώ κατάφερα να βρω καλύτερο κατάστημα σε χαμηλότερο ενοίκιο, ολόκληρος ο εξοπλισμός αγοράστηκε σε πολύ καλύτερες τιμές από ό,τι θα πλήρωνε ένας κτηνίατρος πριν πέντε ή δέκα χρόνια, οπότε υπάρχουν και τα θετικά μέσα σε αυτή την κατάσταση. Οι πρώτες ενδείξεις για την κίνηση μέχρι τώρα είναι θετικές, είμαι αισιόδοξη για τη συνέχεια και πιστεύω ότι θα πάει καλά γιατί φαίνεται ότι έκανα σωστή επιλογή της περιοχής. Το συνολικό κόστος της επένδυσης είχε να κάνει με τις παροχές που θεωρεί ο καθένας απαραίτητες και με αυτό το κριτήριο προσπάθησα να κινηθώ στα πλαίσια των οικονομικών μου δυνατοτήτων και να πετύχω το καλύτερο δυνατό. Τα χρήματα της επένδυσης ήταν χρήματα που είχα εξοικονομήσει από δική μου δουλειά όσο δούλεψα στο εξωτερικό, αλλά και σημαντική οικονομική βοήθεια από την οικογένειά μου. Διάλεξα να τα κάνω κτηνιατρείο και εξοπλισμό αντί να τα αφήσω στην τράπεζα ή να τα φάω κάπου αλλού, γιατί αγαπώ αυτό που σπούδασα και αυτό είναι που θέλω να κάνω στη ζωή μου, και για να το κάνω σωστά χρειάζεται εξοπλισμός. Ήταν απαραίτητο να έχω μιά αναισθητική μηχανή, ένα ακτινολογικό μηχάνημα και ένα οδοντιατρικό μηχάνημα. Θα μπορούσα ίσως να είχα κάνει οικονομία και να αποφύγω κάποια πράγματα, όμως προτιμώ να προσφέρω καλύτερες υπηρεσίες και να μπορώ να κάνω καλύτερες διαγνώσεις και να είμαι συνολικά πιο σωστή με βάση αυτό που εγώ θεωρώ σωστό για τη δουλειά μου.
Από πλευράς επιχειρηματικότητας, σίγουρα παίρνω κάποιο ρίσκο, αφού έπεσα πάνω στην επιβολή των capital controls και αυτό έχει επηρεάσει ολόκληρη την αγορά, όχι μόνο εμάς. Υπάρχει η διάθεση να παζαρεύουν ακόμα και τα 5 ή τα 10 ευρώ, ενώ είναι πολύ δύσκολα όταν τυχαίνει κάτι επείγον και οι ιδιοκτήτες των ζώων δεν είναι προετοιμασμένοι για αυτό. Όταν τυχαίνει ένα έκτακτο χειρουργείο ή ένα τροχαίο ατύχημα, σίγουρα δεν είναι τόσο εύκολο να έχεις 500 ή 1000 ευρώ διαθέσιμα όπως ήταν πιο πριν. Όλοι κάνουν όσο μπορούν τα απολύτως απαραίτητα, περιορίζουν το κόστος στο ελάχιστο δυνατό, αν και αυτό έχει να κάνει και με τον κάθε άνθρωπο και το ιδιαίτερο συναισθηματικό δέσιμο που έχει ο καθένας με το ζώο του. Αυτοί που αγαπούν και νοιάζονται και έχουν το ζώο σαν μέλος της οικογένειάς τους, θα κάνουν τα πάντα προκειμένου να γίνει το σωστό για το ζώο και ταυτόχρονα να αμοιφθεί σωστά και ο κτηνίατρος, όμως η εποχή είναι σίγουρα πολύ δύσκολη.
Για να κάνω μια τέτοια επένδυση και να ξεκινήσω αυτή τη δραστηριότητα, σίγουρα είμαι αισιόδοξη και πιστεύω ότι θα πάω καλά. Όμως, δεν είναι μια απόφαση ζωής με τον τρόπο που οι πιο παλιοί κτηνίατροι άνοιγαν κτηνιατρείο και ήξεραν ότι έχουν αποκατασταθεί επαγγελματικά για όλη τους τη ζωή, ότι για 20 και 30 χρόνια η ζωή τους θα είναι αυτή. Εγώ δεν σκέφτομαι έτσι, δίνω ένα χρονικό περιθώριο μιας τριετίας περίπου για να δω αν θα δουλέψει όλο αυτό με τον τρόπο που θα ήθελα-και δεν μιλάω μόνο σε οικονομική βάση, αλλά θέλω να δω και αν η δουλειά θα με καλύπτει ψυχολογικά και θα μου προσφέρει αυτά που θέλω. Αν δεν πετύχει, μάλλον θα πρέπει και πάλι να αλλάξω χώρα. Είναι στενάχωρο αυτό που λέω, όμως, δεν βλέπω άλλη δυνατότητα, οπότε μάλλον θα επέστρεφα στη Σκωτία. Εκεί είναι πολύ διαφορετικά τα πράγματα, δεν υπάρχει αυτό που έχουμε εμείς εδώ όπου ένας κτηνίατρος ανοίγει ένα μικρό κτηνιατρείο και είναι one man show που τα κάνει όλα μόνος του. Εκεί υπάρχουν μεγάλες κλινικές όπου συνεργάζονται πολλοί κτηνίατροι από διαφορετικές ειδικότητες, είτε για ένα ζώο είτε mixed practice όπου δέχονται περισσότερα είδη ζώων. Αν ξαναγύριζα στη Σκωτία, σε κάτι τέτοιο θα αναζητούσα το μέλλον μου, σε κάποια κλινική με πολλές διαφορετικές ειδικότητες όπου συνεργάζονται πολλοί άνθρωποι εξειδικευμένοι, ο καθένας στον τομέα του.

Share :-
Categories: