Το παράνομο εμπόριο άγριων ζώων

0 Comments

Η Μαρία Γανωτή, ιδρυτικό μέλος του Συλλόγου Προστασίας και Περίθαλψης Άγριας Ζωής GJ8Y0198 ΑΝΙΜΑ, μας εξηγεί τις μορφές και τις προεκτάσεις που παίρνει το παράνομο εμπόριο άγριων ζώων στην Ελλάδα και στον υπόλοιπο κόσμο.

Το παράνομο εμπόριο ζώων δεν είναι κάτι που παρατηρείται μόνο σε κατοικίδια ζώα, αλλά εμφανίζεται και σε κάθε είδους άγρια ζώα. Δεν είναι κάτι καινούριο, όμως τα τελευταία χρόνια υπάρχει έξαρση και τα προβλήματα είναι πολλά, κυρίως στη βιοποικιλότητα κάθε περιοχής, είτε γιατί συλλαμβάνονται και αφαιριούνται είδη από εκεί, είτε γιατί εισάγονται καινούρια είδη στην περιοχή μέσω του παράνομου εμπορίου.
Ο άνθρωπος πάντα έλκεται από τα άγρια ζώα, επειδή του αρέσει η εξουσία να εξημερώνει ένα ζώο αλλά του αρέσει επίσης και η επικοινωνία με κάτι σπάνιο και διαφορετικό. Ακόμα και σε ζώα εκτροφής, για παράδειγμα, εάν ένας κροκόδειλος έχει γεννηθεί σε εκτροφείο (για να πάμε και στο είδος που είναι στην επικαιρότητα αυτή την εποχή), παραμένει ένα ζώο που στο πολύ πρόσφατο παρελθόν του ήταν άγριο και ρα διατηρεί αυτή τη γοητεία και την έλξη στον άνθρωπο. Αυτό κάνει το εμπόριο αγρίων ζώων, παράνομο και νόμιμο (γιατί υπάρχει και νόμιμο εμπόριο αγρίων ζώων) μιά ιδιαίτερα επικερδή δραστηριότητα. Ο παγκόσμιος τζίρος είναι πολύ υψηλός, σε σημείο να ανταγωνίζεται το εμπόριο όπλων ή ναρκωτικών.
Ο περίφημος κροκόδειλος του Ρεθύμνου που τουλάχιστον μέχρι σήμερα παραμένει ασύλληπτος, προφανώς αγοράστηκε από κάποιο pet shop, γιατί πριν καμιά δεκαριά χρόνια είχαν έλθει αρκετοί τέτοιοι κροκόδειλοι στα pet shops της Ελλάδας. Εκ των υστέρων το συγκεκριμένο είδος κροκοδείλου μπήκε στον κατάλογο των προστατευόμενων ειδών και πλέον απαγορεύεται η πώλησή του, όμως τα άτομα που τον είχαν αγοράσει, πιθανότατα νόμιμα, δεν ρωτήθηκαν τότε τί σκοπό θα είχαν όταν το κροκοδειλάκι που αγόρασαν θα έφτανε τα δύο μέτρα… Κάποια στιγμή, ένα τέτοιο ζώο γίνεται ασύμφορο να το έχεις και βασανίζεται και το ίδιο το ζώο σε έναν μικρό χώρο-προφανώς δεν είναι η μοναδική περίπτωση, γνωρίζουμε πολλές τέτοιες περιπτώσεις. Αυτός, λοιπόν, που το είχε, είτε γιατί δεν έβγαινε οικονομικά, είτε γιατί το βαρέθηκε είτε γιατί το λυπήθηκε, πήγε και το άφησε στη λίμνη. Στον κροκόδειλο το προσέξαμε γιατί είναι μεγάλος και κάνει εντύπωση, όμως αυτό γίνεται δυστυχώς κατά κόρον, για παράδειγμα γίνεται με αυτές τις αμερικάνικες χελώνες που έχουν ένα κόκκινο σημάδι στο λαιμό. Αυτές ήλθαν σωρηδόν στην Ευρώπη κάποια εποχή που ήταν πάρα πολύ της μόδας, και σήμερα έχουν γεμίσει τα ποτάμια και τις λίμνες, στη Γαλλία, μάλιστα, έχουν εκτοπίσει τις ντόπιες χελώνες του γλυκού νερού γιατί είναι σαρκοφάγες και πολύ επιθετικές. Το ίδιο έχει γίνει και με τα ιγκουάνα: κάποτε, και μάλιστα εξαιτίας ενός τηλεοπτικού σήριαλ, έγιναν πολύ της μόδας τα ιγκουάνα. Τα μικρά ιγκουανάκια είναι γλυκύτατα όταν είναι μικρά, όμως μετά μεγαλώνουν και γίνονται πολύ μεγάλα. Το παιδί που είχε το ιγκουάνα μεγαλώνει κι αυτό, πηγαίνει φαντάρος, η μάνα του μένει μόνη της στο σπίτι με το ιγκουάνα, τί θα το κάνει; Το αμολάει λοιπόν στη φύση. Έχουμε πολλά τέτοια περιστατικά, μας τηλεφωνούν έντρομοι κάποιοι άνθρωποι και μας λένε “βλέπουμε μιά τεράστια σαύρα σκαρφαλωμένη στο δέντρο”. Τα ιγκουάνα είναι φυτοφάγα και χρειάζονται ζέστη, άρα το καλοκαίρι βρίσκουν τροφή από μόνα τους, όμως το χειμώνα με το κρύο μάλλον πεθαίνουν. Μπορεί κάποια να καταφέρνουν να επιζήσουν, όμως σίγουρα όλο αυτό δεν είναι καλό ούτε για αυτά αλλά ούτε για εμάς και τη δική μας πανίδα στην Ελλάδα. Πολλά ακόμα τα παραδείγματα: ένας βάτραχος από ένα εκτροφείο βατράχων για βατραχοπόδαρα το έσκασε στην Αγιά των Χανίων της Κρήτης και έχει φάει ό,τι έχει βρει μπροστά του, ή κάποιους παπαγάλους που έχουν πλέον εισαχθεί στο οικοσύστημα της Ευρώπης. Όλα αυτά σημαίνουν ότι το εμπόριο άγριων ζώων (νόμιμο και παράνομο) δημιουργεί προβλήματα, το παράνομο όμως, ακόμα περισσότερα, γιατί δεν υπάρχει καμία προδιαγραφή για το τί ζώα είναι αυτά, από πού προέρχονται (γιατί απαγορεύεται πλέον να συλλαμβάνονται τα ζώα από τη φύση, όμως αυτή η απαγόρευση δεν αγγίζει τους παράνομους). Όμως, το εμπόριο των αγρίων ζώων είναι παγκόσμιο φαινόμενο και δεν μπορείς να το σταματήσεις με έναν νόμο, αυτό που λέμε εμείς είναι ότι θα έπρεπε να υπάρχουν πολύ αυστηρές προδιαγραφές στην πώληση ζώων, τόσο στον πωλητή όσο και στον αγοραστή. Ένα πρώτο και σημαντικό μέτρο είναι κάθε άγριο ζώο που πωλείται να καταγράφεται σε ένα μητρώο και να ξέρουμε ποιός είναι αυτός που το αγόρασε ένα φίδι ή μιά αράχνη ή έναν σκορπιό, γιατί πολλοί είναι αυτοί που δεν θέλουν ένα σκυλάκι ή ένα γατάκι αλλά ένα ζώο που να τρομάζει τους άλλους. Όσο παράξενο κι αν είναι αυτό, τουλάχιστον να καταγράφονται και να μπορούν να αποδείξουν ότι δεν θα τους δραπετεύσει και ότι έχουν χώρο να το κρατήσουν όταν θα μεγαλώσει-και κατ’ε πέκτασιν να γνωρίζουμε σε ποιόν ανήκει ο κροκόδειλος ή το φίδι που βρέθηκε στη φύση.
Εκτός από τα εισαγόμενα, υπάρχουν και τα εγχώρια είδη άγριων ζώων που είναι αντικείμενα λαθροθηρίας και παράνομου εμπορίου. Όλα αυτά τα άγρια πουλάκια όπως καρδερίνες, φλώροι, κοτσύφια και κάποιες φορές ακόμα και γεράκια, κουκουβάγιες και τσαλαπετεινοί, πωλούνται δυστυχώς και σε κάποια pet shops, αλλά κυρίως στο Σχιστό και στις υπαίθριες αγορές. Όλα αυτά έχουν συλληφθεί με παράνομους τρόπους αφού απαγορεύεται η σύλληψή τους, απαγορεύεται η κατοχή και η πώλησή τους, απαγορεύεται να τα έχεις στο κλουβί: εσύ που τα αγοράζεις από το παζάρι, παράνομος είσαι. Η ANIMA με τη βοήθεια της Ομοσπονδιακής Θηροφυλακής και των Δασαρχείων έχει κατορθώσει να απελευθερώσει πάρα πολλά τέτοια πουλιά, όμως οι κατασχέσεις είναι σταγόνα στον ωκεανό γιατί το εμπόριο αυτό είναι τεράστιο και δυστυχώς έχει γίνει πλέον και διαδικτυακό, το Ίντερνετ είναι γεμάτο από αγγελίες για παράνομα πωλούμενα πουλάκια καθώς και ειδικές παγίδες για να τα πιάνεις. Έχουμε φτάσει στο σημείο που πρέπει πλέον το Τμήμα Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος να παρέμβει για να συλληφθούν όλοι αυτοί που διαφημίζουν ελεύθερα την παράνομη δραστηριότητά τους.

Share :-
Categories: