O εμετός του σκύλου (video)


O εμετός του σκύλου (video)
0 Comments

GJ9Y2638 copyΟ κτηνίατρος Δημήτρης Φερλέμης μας εξηγεί, ότι ο εμετός του σκύλου μπορεί να είναι από κάτι πολύ απλό και φυσιολογικό μέχρι και ένδειξη σοβαρότερου προβλήματος υγείας, οπότε η έγκαιρη και σωστή διάγνωση είναι πολύ σημαντική για την καλή εξέλιξη.

Ο εμετός είναι ένα συχνό πρόβλημα στον σκύλο και ένα από τα συχνότερα αίτια προσκόμισης ενός κατοικιδίου στο κτηνιατρείο. Ο εμετός μπορεί να εμφανιστεί με τη μορφή οξέων επεισοδίων, όμως μπορεί να είναι και χρόνιος. Για ένα σκύλο, ο εμετός δεν είναι τόσο σπάνιο φαινόμενο όσο για τον άνθρωπο, οπότε μπορούμε να δεχτούμε, ότι ένας με δύο έμετοι κατά τη διάρκεια ενός μήνα μπορούν να τυχαίνουν σε ένα σκύλο που κατά τα άλλα είναι υγιής. Αυτό έχει να κάνει και με κάποιο στοιχείο της ιδιοσυγκρασίας των σκύλων, όπως για παράδειγμα είναι η λαιμαργία τους η οποία τους ωθεί να φάνε το φαγητό τους πολύ γρήγορα και να το καταπιούν χωρίς να το μασήσουν καλά. Έτσι, ένα κουταβάκι είναι πολύ συνηθισμένο να κάνει εμετό επειδή έφαγε βιαστικά και γρήγορα το φαγητό του χωρίς να το μασήσει, και μάλιστα αρκετές φορές αμέσως μετά να ξαναφάει το έμεσμα. Υπάρχουν όμως και οι περιπτώσεις όπου ο εμετός εμφανίζεται με οξέα επεισόδια, με πολλούς συνεχόμενους εμετούς και με κατάπτωση και ανορεξία. Στις περιπτώσεις αυτές, θα πρέπει οπωσδήποτε να ζητηθεί η συνδρομή του κτηνιάτρου ώστε να γίνει σωστή διάγνωση της αιτίας που προκαλεί την κατάσταση αυτή. Ο οξύς εμετός μπορεί να είναι αποτέλεσμα μίας μη ειδικής αιτιολογίας φλεγμονής, δηλαδή μιας φλεγμονής η οποία πριν ακόμα διαγνωστεί και προσπαθήσουμε να τη θεραπεύσουμε αυτή να έχει ήδη παρέλθει από μόνη της, όμως υπάρχει πιθανότητα να είναι και αποτέλεσμα ιδιαίτερων καταστάσεων, όπως για παράδειγμα τα ξένα σώματα που μπορεί να έχει καταπιεί ο σκύλος μας, ή να είναι γενικευμένα νοσήματα τα οποία από άλλα συστήματα ή άλλα όργανα να επηρεάσουν τη λειτουργία του στομάχου. Επίσης μπορεί να οφείλεται και σε ανεπάρκεια κάποιου άλλου οργάνου.
Τα οξέα επεισόδια εμέτων, δηλαδή οι περιπτώσεις όπου έχουμε πολλούς και οξείς εμετούς σε μικρό χρονικό διάστημα, θα πρέπει να αντιμετωπίζονται άμεσα, αρχικά με διαιτητικά μέτρα και κατόπιν με τη συνδρομή του κτηνιάτρου που θα δώσει αντιεμετική αγωγή, ενώ είναι απαραίτητη και η ενυδάτωση του ζώου, αφού ο κυριότερος φόβος μας είναι η αφυδάτωση και οι ηλεκτρολυτικές διαταραχές. Αυτός είναι και ο λόγος που μπορεί ένα σκυλάκι να κινδυνεύσει να καταλήξει εάν δεν βοηθηθεί και δεν υποστηριχθεί με την κατάλληλη αγωγή.
Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνει ο ιδιοκτήτης σε ένα σκυλί που κάνει εμετό, είναι να απομακρύνει το φαγητό και το νερό από το ζώο του. Αυτό ακούγεται παράδοξο αλλά βοηθάει γιατί η ύπαρξη φαγητού και νερού στο στομάχι διεγείρει την έκκριση των γαστρικών οξέων και διαιωνίζει τον φαύλο κύκλο του εμετού. Όσο ο σκύλος έχει ερεθισμένο στομάχι, θα τρώει και θα πίνει και αμέσως θα βγάζει αυτά που έφαγε, μαζί με λίγα ακόμα υγρά. Έτσι, σε κάθε τέτοιο κύκλο η απώλεια υγρών και ηλεκτρολυτών θα μεγαλώνει και η κατάσταση του ζώου θα χειροτερεύει. Στη φάση των οξέων επεισοδίων εμετού, ο μόνος τρόπος να αναπληρωθούν τα υγρά και οι ηλεκτρολύτες είναι με ορό. Αυτό θα το κάνει ο κτηνίατρος, ο οποίος ανάλογα με την περίπτωση μπορεί να κρίνει απαραίτητη και τη χορήγηση κάποιων φαρμάκων που θα βοηθήσουν το στομάχι του ζώου να ηρεμήσει και να επανέλθει στη φυσιολογική του λειτουργία.
Η διάγνωση του γενικότερου προβλήματος ακολουθεί και θα πρέπει να γίνει σε δεύτερη φάση, όμως η πρώτη προτεραιότητα θα πρέπει να είναι η γρήγορη σταθεροποίηση της κατάστασης ώστε να μη χαθεί το ζώο από κάτι απλό όπως η αφυδάτωση και οι ηλεκτρολυτικές διαταραχές.
Στις περιπτώσεις που ο έμετος τείνει να γίνει χρόνιος, δηλαδή έχουμε συχνά επεισόδια που έχουν την τάση να επαναλαμβάνονται με το σκυλάκι να εμφανίζει πλέον υπερευαισθησία σε οτιδήποτε έστω και ελάχιστα διαφορετικό στη διατροφή του, τα περιστατικά αυτά θα πρέπει να διερευνώνται διαγνωστικά ώστε να βρεθεί η αιτία. Δεν έχει νόημα κάτι τέτοιο να αντιμετωπίζεται συμπτωματικά, θα πρέπει να διαγνωστεί το μόνιμο πρόβλημα, ώστε να μπορέσει να αντιμετωπιστεί. Ένα τέτοιο μόνιμο πρόβλημα μπορεί να σχετίζεται με το στομάχι, να είναι μια μόνιμη φλεγμονή ή ένα ξένο σώμα που δεν έχει διαγνωστεί και έχει παραμείνει μέσα στο στομάχι, μπορεί να είναι κάτι απλό που πολλές φορές μπορεί να τυχαίνει να το παραβλέπουμε όπως τα παράσιτα, όμως μπορεί να είναι και μια πιο δύσκολη στην ανίχνευσή της και στη διάγνωσή της νόσος, ή ένα νόσημα που να μην σχετίζεται καθόλου με το στομάχι. Προβλήματα στο ήπαρ ή στο πάγκρεας, παθήσεις των νεφρών, παθήσεις ακόμα και του κεντρικού νευρικού συστήματος, ή ακόμα και της μήτρας στα θηλυκά ζώα, μπορούν να έχουν ανάμεσα στην υπόλοιπη συμπτωματολογία τους και εμετούς.
Η διερεύνηση μπορεί να περιλαμβάνει αιματολογικές και βιοχημικές εξετάσεις, από τις οποίες θα ελεγχθεί η γενικότερη κατάσταση του οργανισμού και η λειτουργία όλων των ζωτικών οργάνων. Έπειτα, θα πρέπει να ελεγχθεί το ζώο ακτινολογικά, υπερηχοτομογραφικά, ή και τα δύο, προκειμένου να συγκεντρώσουμε όσο το δυνατόν περισσότερες πληροφορίες, ενώ η τελευταία εξέταση όταν έχουμε αποκλείσει όλα τα υπόλοιπα είναι η γαστροσκόπηση, δηλαδή η ενδοσκόπηση του ανώτερου πεπτικού. Η διαδικασία γίνεται με εύκαμπτα ενδοσκόπια, με τον ίδιο τρόπο που γίνεται και στον άνθρωπο, με τη μόνη διαφορά, ότι στον σκύλο είναι απαραίτητη η χορήγηση γενικής αναισθησίας ώστε να ολοκληρωθεί χωρίς απρόοπτα. Με την ενδοσκόπηση μπορούμε να δούμε πάρα πολύ μικρές αλλοιώσεις που είναι αδύνατον να ανιχνευτούν με άλλη μέθοδο, όπως είναι μικρά έλκη ή πολύ μικρές εστίες φλεγμονής που μπορούν να έχουν διάμετρο ακόμα και μικρότερη από ένα χιλιοστό. Επίσης, υπάρχει η πιθανότητα να εντοπίσουμε ξένα σώματα τα οποία δεν φαίνονται καλά και άρα δεν μπορούν να διαγνωστούν με άλλες μεθόδους, όπως για παράδειγμα τα πλαστικά ή τα ξύλινα αντικείμενα που δεν φαίνονται στην απλή ακτινογραφία. Στην περίπτωση που εντοπιστούν αλλοιώσεις στα τοιχώματα του στομάχου, παράλληλα με την ενδοσκόπηση γίνεται η λήψη βιοψιών που ελέγχονται πλέον από ιστοπαθολόγο ο οποίος και δίνει την τελική απάντηση για τα αίτια του προβλήματος.
Συνοψίζοντας, ένας ιδιοκτήτης σκύλου θα πρέπει να έχει στο μυαλό του τρία βασικά σημεία:
πρώτον, ότι ένας έμετος δεν πρέπει να μας πανικοβάλλει γιατί δεν είναι κάτι σπάνιο στον σκύλο, δεύτερον ότι περισσότεροι και επαναλαμβανόμενοι έμετοι θα πρέπει απαραιτήτως να μας οδηγήσουν στον κτηνίατρο για άμεση υποστήριξη ώστε να αποφύγουμε τους άμεσους κινδύνους, και έπειτα, ενδεχομένως, μια διαγνωστική προσέγγιση, και, τρίτον, ότι ο χρόνιος έμετος, πέρα από την άμεση ανακουφιστική και υποστηρικτική αγωγή, απαιτεί απαραιτήτως διάγνωση του προβλήματος, ώστε να αντιμετωπιστεί και να πάψει να επιβαρύνει το ζώο σε όλη τη διάρκεια της ζωής του.

Share :-
Categories: